Przelamac spotkanie

No wlasnie nie moge.. Mam 22 lata i rozmawiam z pewnym Michalem przez internet. Swietnie nam sie pisze, poprostu rozumiemy sie bez slow. CZesto sie wstydze i bardzo dlugo zajelo mu namowienie mnie na rozmowe przez telefon jednak gdy juz raz zadzwonil to nie moge przestac myslec o jego glosie. Sama troche robie lekkie podchody zeby znowu zadzwonil a jeszcze niedawno w ogole nie bralam pod uwage rozmowy bo sie bardzo wstydze. Jak jestem w dolku i gdy uslysze jego glos to on zawsze mnie wyciagnie z tego dolku. Wystarczy 5 minut rozmowy a moje sapomoczucie zmienia sie o 180 stopni...Nie moge przelamac sie i isc na spotkanie..

skoro Ci ciężko to daj sobie jeszcze czas, rozmawiajcie dalej przez telefon, z czasem kontakt stanie się częsty i poznacie się bardziej (na ile to możliwe przez tel oczywiście) a wtedy nie będziesz miała już dylematu i będzie łatwo się przełamać:)

On zaczyna mnie sie dopytywac o to...Ja mam obawy ale np jesli pomysle o obawach to nie potrafie nic sensownego pomyslec, poprostu taka blokada chyba na spotkanie sie z kims z internetu. Napewno nikt nigdy nie potrafil w pare minut tak dobrze na mnie wplynac, z nikim nie rozmawialo mi sie tak dobrze. Myslalam ze przez telefon bedzie srednio a to chyba zblizylo nas jeszcze bardziej do siebie..

z czasem bedzie ci coraz trudniej... z moich obserwacji tu na kafe jezeli fotki dziewczyny nie dostane w pierwszych 100-150 wiadomosciach, a w nastepnych nie umowimy sie na spotkanie to ona potem boi sie wyslac fotke i isc dalej... dlaczego? mam na to kilka odpowiedzi: 1. klamala o sobie i jest jej glupio 2. boi sie ze w realu nie bedzie taka jak w necie 3. boi sie odrzucenia 4. jest mala dziewczynka i nie obczaja facetow...

no to dobrze chyba,że zbliżyło nie? Uwierz mi,że jak minie odpowiedni dla Ciebie czas i już zdecydujesz się na spotkanie a Michał okaże się tym za kogo go uważasz to nawet nie będziesz czuła,że to pierwsze spotkanie i,że nigdy się nie widzieliście wcześniej;)

Wiesz to jak z tym telefonem troche. Jak dzwonil pierwszy raz to bylam tak strasznie zestresowana....a teraz po paru rozmowach z dziewczyny ktora tak bardzo tego niechciala tylko czekam az zaproponuje. Rozmawia mi sie tak przyjemnie, czasami sie gupie no ale jest naprawde fajnie. I tez niby pare rozmowow a ja czuje jakbysmy jzu tyle razy rozmawiali ze soba na dlugiej przestrzeni czasu....

zbreznik ja sie z tym nie zgodze.. powiedzmy ze w zyciu mialam trudny okres przez ktory zrobilam strasznie strasznie nieufna w stosunku do facetow. Do tego jestem zamknieta w sobie, wstydze sie samej siebie i naprawde to nie jest takie latwe jak mowisz.

no i co idziesz z nim na miasto? wyslalas mu zdjecie??

rozmawiamy jakis czas juz, moze 2 miesiace. Zdjec moich ma z 50, ja jego tez mam dosyc duzo..

no to w czym rzecz???

nie zrozumiesz bo jestes facetem...

sluchaj to inaczej, bujasz sie znim juz kilka miesiecy, a jak on jutro wyhaczy na ulicy jakas kobietke, przypadkiem pozna kogos w kim sie zauroczy i nie odezwie sie do ciebie wiecej bedziesz szczesliwsza???

On jest raczej uzalezniony odemnie... Szczerze mowiac ja od niego tez jestem uzalezniona Mowil ze to bedzie przyjacielskie spotkanie, stara sie aby bylo mi jak najbardziej komfortowo i doceniam to ale ja dalej mam metlik w glowie

zastanawiaj sie zastanawiaj. ja tez z kilkoma rozmawialem na mailu, potem przeszlo na tel, potem poszlo dalej ale baly sie spotkac. wiec odlaczylem im wszystko, zostal tylko mail. czasem jeszcze pisza. jesli znajomosc nie rokuje to szkoda na to czasu... a szkoda bo kilka z nich naprawde polubilem... :/

nie bądź negatywnie nastawiony zbereźnik, ja mam przyjemne doświadczenia,nie zawsze trafi się na odpowiednią osobę jednak z tekstu autorki wnioskuję,że właśnie trafiła;)

a obawy to rzecz ludzka,niektórym żeby się przełamać trzeba czasu ale jeśli bardzo się chce to nie ma przeszkód:)

ale ja nie mam negatywnego nastawienia. po prosty jest pewien moment kiedy okienko jest otwarte a potem sie ono zamyka. ja tak mam i wiem ze kobiety tez tak maja...

hmm to ja na taki moment nie trafiłem a z moich obserwacji wynika,że z czasem coraz bardziej się chce;) Nie można oczywiście porównywać tych sytuacji bo inni ludzie brali w nich udział. A może nie trafiłeś tak jakbyś sobie tego życzył

mysle ze mam wystarczajaco duza probe statystyczna wsrod kobiet, zeby formulowac takie wnioski... :P:)

możliwe nie śmiem przeczyć ja aż takiej próby nie mam i opieram się na swoich doświadczeniach które jak widać są zgoła inne:)

Ja mam odwrotna sytuacje,piszemy ok miesiaca,oboje jestesmy za granica,mieszka ok 80 km ode mnie,wnioskuje ze to on sie nie moze przelamac...tak bym chciala juz sie z nim zobaczyc...niby wstepnie jest zaplanowane,ale twierdzi ze przyjdzie na to czas wkrotce... on bardzo chce sie spotkac a to czekanie mnie dobija :( co mam zrobic ??? Martwie sie ze jak tak odkłada to moze cos ukrywac...'nigdy tak sie nie czulam zalezy mina nim chociaz go nawet w rdalu nie widzialam ! :(