Za dużo chcę od życia

Hejo! Czy tylko ja tak mam, że non stop za czymś gonię i czegoś szukam?? Bo już sama nie wiem, czy jestem walnięta... ale zwykłe życie mnie nudzi... dlatego uciekam do książek i okultyzmu... no i całą kasę wydaję na podróże :D

pod Roze najlepiej sprawdza sie obornick

hmmm... sorki, ale możesz rozwinąć tę światłą sentencję bejbe :P

Czytalem przed chwila Twoje przechwalki o byciu chamska, to wyklucza zainteresowanie okultyzmem, rzynajmniej na powaznie. Cos dzisiaj same nieudane akcje na kafe

ja w swojej małości jestem ciut nieobeznana i podane przez ciebie nazwy niczego mnie niewinnej nie mówią :P i co ma k***a bycie chamskim do okultyzmu i chęci więcej od życia to ja k***a nie wiem :D

Ale tylko potwierdzasz to co mysle wiec baw sie dalej, nie przeszkadzam.

nieudana prowokacjo... proszę o sensowne argumenty, o ile takowe waćpanna posiada... bo hejtować nie jest sztuką... trzeba to robić z klasą :D

ma i to dużo? serio moooooocny argument :/ i ja się nie bawię, po prostu lubię pisać, jak mnie coś najdzie :D

ha... no i jakoś święte obrończynie kafe dalej nie dyskutują... mniejsza o to... czy ktoś z was także zawsze za czymś goni? czegoś mu brak w życiu? czekam na poważne rozmówczynie, nie stado z IQ pierwotniaka :D

Ja również zbyt dużo i zbyt szybko chce mieć wszystko, co prowadzi jak na razie do frustracji na każdym etapie na którym się znajduję, mimo bardzo młodego wieku w pracy zachowuje się jak karierowicz któremu płacą krocie choć w rzeczywistości jest inaczej ;p Zaczynam sobie zdawać sprawę, że albo popadnę w depresję, albo jakieś nałogi, zaczynam powoli studzić głowę, bo zaczyna się wszystko robić nieco niezdrowe, chyba jak na razie też ucieknę w książki i ich magiczny świat, świat wyobraźni...

Gościu... właśnie w pracy jest kurde najgorzej :D Bo człowiek jest wartościowy i zna swoją cenę, a tu lipa... Dlatego piszę książki i to w pierwszej osobie... Dzięki Bogu mam doktorat, bo inaczej bym oh*jała... szczerze :D

no i na Merlina, Thora i Teutatesa! nie warto bawić się w deprechy... trza działać i zostawiać za sobą siwy dym :D

Deprecha zawsze mnie nachodzi jak zaczynam sobie zdawać sprawę z bezsensu w złudnym sensie...

sztuką jest znaleźć sens... a czy nie jest sensem pokazanie sobie, że potrafię? że nie jestem zwykłym śmiertelnikiem, który truje powietrze... bo serio boli jak widzę ludzi, co żyją bez pasji, hobby, przekonań... nie uważam się za lepszą, ale przynajmniej wątpię, co sprawia, że czuję że żyję

Tak rozumiem Cię, sam mam wiele pasji, hobby, zainteresowań, do najmniejszej błahostki potrafię podejść z pasją i zainteresowaniem. Wiem, że Ci co chcą zbyt wiele od życia najczęściej niewiele sami od siebie potrafią dać, są nieciekawi, nie potrafią docenić tylu niesamowitych rzeczy które nas otaczają, ale we mnie często odzywają się jakieś takie pobudki filozoficzne przez które zatracam sens wszystkiego co widzę, czuję i wierzę.... i przestaję doceniać na rzecz zwykłej ludzkiej egzystencji ;(

fajnie, że jest jedna myśląca podobnie... mnie boli to, że bliscy uważają, że za dużo pragnę od życia... że gonię za nieosiągalnym... ale kto kurde powiedział, że COŚ jest dla MNIE nieosiągalne?!

nie ma co doceniać tego co jest małe i nieistotne... to łatwa droga, ale czy nas satysfakcjonuje? czy warto brać co przyniesie los, bez walki o więcej? nie, nie i NIE!!!