korepetycje z polskiego

Jestem studentką filologii polskiej. Jutro przychodzi do mnie syn znajomego któremu mam udzielić korepetycji bo chlopak nie potrafi pisać wypracowań. Zastanawiam się w jaki sposób mam przeprowadzić z nim lekcje. Dziecko jest w 5 klasie szkoly podstawowej. Nie wiem za bardzo jak podejśc do niego.. jak mozna dziecko nauczyc pisac wypracowania? Dać mu zadanie niech coś tam opisze, sprawdzać przy nim błędy i kazać mu w razie czego rozwijać gdyby sie okazało że faktycznie jest kiepsko? Pomoże ktoś. Jestem na studiach nienauczycielskich i stąd mój problem :))

zależy z czym on ma problem.czy z ortografią interpunkcją czy cos innego ;)

ponoć ze słowotwórstwem

Przecież sama masz problemy z interpunkcją i budowaniem zdań...

wspólczuję ci, bo chyba za duzo nie nauczysz góóówniarza, który całe dnie siedzi na kompie, gra w gry, książek nie czyta. Jakoś kiedyś dzieci nie mialy takich problemow.

oj wiedzialam ze taka wypowiedz sie trafi. Pisze na forum szybko i nie zwracam uwagi na interpunkcje z reszta nie musze sie nikomu tlumaczyc i na zlosc bede pisala jeszcze gorzej!! Ma ktoś jakąs mądrą rade co do korepetycji dla małego?

No własnie tak mi się wydaje, tym bardziej że problem dotyczy słowotwórstwa a to wynika z nieoczytania Cóż się dziwić, czytanie absolutnie nie jest modne.. Chyba że postów na Facebooku..

ja dawalam kiedys korki z matmy ale jednak to nie da mnie. Raz przyszla do mnie studentka ekonomii co nawet podstaw ze szkoly podstawowej nie umiala, i jak tu tlumaczyc takiej osobie pochodne i całki? jak ona nawet nie wie co to jest funkcja liniowa, kwadratowa, nie umie rozwiązać najprostszego rownania, masakra...

I włąsnie ty jako korepetytor mas ja tego nauczyć. Od teghojestes. gdyby potrafia takie rzeczy to by sie do ciebie nie zglaszała. Nie wiem dlaczego wzdychasz i prychasz. Chcialabys zeby do ciebie przychodzili juz Ci którzy wszystko umieją?

chyba nie rozumiesz o co chodzi. idzie taka studentka na ekonomię, tam są od razu całki i pochodne, a ona nie potrafi nawet dodawać ułamków, co było w szkole podstawowej... No przecież nie będę ją uczyć dodawania i odejmowania ułamków, skoro ona ma w programie całki, pochodne, ciągi i z tego ma mieć kolokwium.

Bo ludzie czesto idac nastudia nie zdaja sobie sprawy z tego jakie będa mieć przedmioty. Panienka pewnie myślała, że beda ją uczyc jak ładnie siedziec przy biurku w biurze jakiejś korporacji. Ale ty nie jestes od zastanawiania się dlaczego ona tego nie umie tylko od nauczenia jej,

moj ojczym nauczyl mnie kiedys pisania pieknych wypracowan, zmuszajac mnie do codziennego czytania ksiazki (rozial dziennie na przyklad) i streszczania tego albo w punktach albo ustnie., klelam, plakalam, nienawidzilam, ale jak sie pieknie zaczekam wypowiadac i pisac.

Oby się nie okazało, że masz napisać to wypracowanie za niego. Też kiedyś udzielałam korepetycji z polskiego i niestety trafiali się uczniowie, którzy oczekiwali gotowca. A nauczyć kogoś poprawnego wypowiadania się w formie pisemnej to dość żmudna praca (zwłaszcza jeśli mowa o dziecku, które nie czyta, nie pisze nic poza smsami) i co więcej, dostaje wysypki na myśl o czytaniu i pisaniu. Tak jak ktoś wyżej napisał, chyba najlepsza jest regularna lektura i np. streszczanie przeczytanej książki albo pisanie charakterystyki.

Tak myślę, że dam mu najpierw jakiś obrazek żeby mi go ustnie opisał a potem bede mu kazała cos opisać jakieś krótkie wypracowanie, wydaje mi się że jedna lekcja nic nie da, a mama chcę ady dobrze napisał klasówkę w najbliższym tygodniu.. hmm po jednej godzinie ze mną może być ciężko ale postaram się jak tylko potrafię. :))