nie mam przyjaciół

Unhappy Nie mam przyjaciół Witam, Pewnie już taki wątek był na forum, ale jednak prosiłabym o jakieś wsparcie czy porady albo odzew wizażanek mających podobny problem. Mam 20 lat, jestem studentką i jestem bardzo samotna. Nie mam znajomych, żadnej paczki, chłopaka ani prawdziwej przyjaciółki od serca. Mam świetny kontakt z mamą, ale same wiecie że to nie to samo. Nie wiem czy to moja wina, nie wiem co robię źle, ze ludzie mają mnie po prostu w d***e. Nawet drogą internetową nikt nie chce się ze mną zaprzyjaźnić. Nie chodzę na imprezy, nie wyjeżdżam na wakacje, bo nie mam z kim. W szkole miałam znajomych, ale to były takie sztuczne, tylko szkolne znajomości, na wakacjach nikt się do mnie nie odzywał. To nie jest tak, że stronię od ludzi i do nikogo się nie odzywam. Przeciwnie staram się zagadywać, jestem wesoła, mam duże poczucie humoru, ale jakoś nikt nie chce mnie poznać bliżej. Chciałabym mieć chociaż korespondencyjną koleżankę. Czy problem tkiwi we mnie? Czy jest ktoś kto ma podobny problem? Jestem naprawdę przybita i tracę nadzieje na to, że kiedyś ta sytuacja się zmiani. Proszę o odzew. Pozdrawiam

mam niestety tak samo autorko wątku:o próbowałaś się zapisać na jakieś kursy masz jakieś pasje?

bo tak już zazwyczaj jest że w tym wieku ludzie zaczynają się łączyć w pary i ta druga osoba staje się najlepszym przyjacielem z którym spędza się większość czasu, potem dochodzi wspólne towarzystwo, ja w wieku 21 lat poznałam mojego przyszłego męza a moje 19-20-21 koleżanki już nie chciłay spędzać tyle czasu z innymi koleżankami bo miały swoje pary, tylko w soboty na piwku i było fajne, a teraz jak każda ma juz dzieci i prace to ompletnie nie ma czasu na towarzystwo

A skąd jesteś?

Autorka: ja wiem jak to dziwnie może zabrzmieć, ale ja nigdy nie miałam chłopaka jakoś się mną nigdy nie interesują, więc skąd nagle miałabym się z kimś złączyć,

ja też niemam chłopaka i przyjaciół:o Autorko ładna jesteś?

witam autorko tego posta jezeli bedziesz chciala to napisz na gg 40916871

Jest tu ktoś jeszcze? Ja mam koleżanki, "przyjaciółkę" która mieszka w Poznaniu i któej do końca nie ufam od niedawna, nie miałam nigdy chłopaka i mam kiepski kontakt z rodziną. Ogólnie jestem samotna. Niedługo idę na psychoterapię własną może coś mi to da.

Ja też nie:( Właśnie zaczęłam studia.. Myślałam, że może tu się zaprzyjaźnie z kimś.. Ale już sądze,że chyba nie.. Są grupki, dziewczyny które udają, że mnie nie widzą, osoby które mają już całe zycie ustawione poza studiami, przyjaźnie mają poza studiami.. będe do końca życia sama :( Do tego nie jestem imprezową osoba i nie chce chodzic na imprezy.. wolałabym pochodzić z kimś na spacer, na rower, pobiegać, pooglądać coś, pośmiać się..

:(

Rybki sobie kup

Gadajoncą papuge:-)

Zapraszam do wzięcia udziału w konkursie na FB giftforsister. Można wygrać żele SOURCE, nic nie kosztuje, a można sobie sprawić przyjemność :) ZAPRASZAM :)

Jeśli będziesz chciała porozmawiać, myślę że nic nie stoi na przeszkodzie żebyśmy się poznały ;) . Lubię zawierać nowe znajomości, a Ty wydajesz się na prawdę fajną osobą .

Melka witaj w klubie

51711655 Podaję gg ;)

Też tak miałam. Dopiero w pracy poznałam kilku ludzi, z którymi bliżej się trzymam, ale gdybym o to nie zawalczyła to pewnie też bym siedziała samotnie. Jednak nie są to tacy "najbliżsi" sercu znajomi. Czasem w grupie na jakiś plener, piwko, ale bez szału. Po prostu skumałam się z jedną dziewczyną i tak jakoś samo wyszło, tyle że to muszą chcieć dwie osoby się poznać, a nie że jedna spławia. Nie wiem czy to inni ludzie są tak wyobcowani, wstydzą się/boją czy to problem "nasz", poszczególnych ludzi... Tak naprawdę jak ja z tą moją bliższą koleżanką odzywamy się do kogoś czy wyjdzie z nami to często gęsto mają wymówkę i to nie jest kwestia tego, że nie jesteśmy lubiane... A później narzekają, że siedzą same w pokoju. I właśnie to mnie bardzo zastanawia ostatnio, bo dużo tych tematów tu się pojawia: skoro jest tyle samotnych dziewczyn, które na studiach czują się wyobcowane, to dlaczego na dłuższą metę przez 4 lata studiów i pracy znalazłam jedną bliższą koleżankę? Na pewno chętnie chciała bym się poznać z innymi ludźmi. Owszem, na studiach jest masa fajnych z charakteru dziewczyn, z niejedną nawet nie znając się fajnie się gadało ze spontana, ale jakoś nigdy nie wyszła z tego taka fajna znajomość, żeby się gdzieś spotkać, pogadać. Wiem, że trudno może zaufać człowiekowi, którego nagle poznajecie, ale nie wiem... Hm, czy ludzie się wstydzą, boją... W zasadzie też mi głupio zapytać od razu czy gdzieś wyjdziemy, ale ja tam zawsze chętnie na jakiegoś bronxa, plener czy na miasto. Ogólnie jestem powszechnie lubiana za charakter, ubieram się normalnie, jak zagadam z człowiekiem o moim typie charakteru to zawsze na wesoło i sympatycznie. I co? I nic. Chyba nigdzie nie jest napisane, że trzeba być do swojego partnera być przyklejonym 24/7, i że nagle nie można nigdzie wyjść, bo mam chłopaka/dziewczynę? o_O

Jestem zonaty ale chetnie sie z ktoras z was zaprzyjaznie.oczywiscie nie liczcie na nic wiecej :)