Udar i dylemat

Kilka dni temu moja tesciowa miala udar i lezala 2 dni w domu. Szczerze nie cierpie tej baby i wiem, ze ona mnie tez bo uwaza, ze odebralam jej synka. W pierwszym odruchu bylo mi jej zal, ale jak tylko przypomne sobie ze jeszcze 4 m-ce temu o 2 w nocy wyrzucala mnie z domu swojego syna (nie jej) to cala empatia znika. Mimo iz dom nalezy do mojego faceta to zmuszeni bylismy wynajac mieszkanie gdyz ona mieszka w tym domu od 5 lat, nie ma sie gdzie podziac a jest tak toksyczna, ze nie da sie z nia zyc. Teraz moj facet chce zebysmy wrocili do tego domu bo szkoda pieniedzy na wynajem. Niby jest to rozsadne rozwiazanie, ale mimo wszystko nie chce z nia mieszkac! Nie wazne, ze jest w polowie sparalizowana i nie mowi. Boje sie, ze kiedys wyzdrowieje i znowu zamieni mi zycie w pieklo. Trwajacy 4 lata koszmar skonczyl sie z chwila wyprowadzki a teraz mam sobie zafundowac ten cyrk po raz drugi????? Oboje pracujemy do wieczora a ona wymaga stalej opieki i rehabilitacji. Wolalabym, zeby przebywala w specjalnym osrodku. Moze jestem, podla, ale nie czuje zalu bo ta kobieta wiele lat pracowala na taki final : palila 4 paczki papierosow dziennie, nie ruszala sie wcale, nabawila sie dzieki temu cukrzycy a finalnie pozbyla sie nas z domu (gdyby ktos wtedy byl to wezwalby pomoc odrazu). Nie wybacze tej babie calego koszmaru jaki mi zapewnila. Nie wiem czy zgadzac sie na przeprowadzke do tego domu... Boje sie, ze gdy znowu wyladuje na bruku nie znajde juz tak fajnego mieszkania jak to ktore mam teraz.... a bez mojego faceta nie stac mnie na wynajem go w pojedynke... Czy jestem podla, ze nie czuje empatii wobec tej kobiety, która nawet w takim stanie potrafi samym spojrzeniem wyrazac swoja zlosc i niezadowolenie.???

wspolczuje ci i jednocześnie cieszę się, że zostawilam swojego faceta maminsynka jedynaka z chorą psychicznie zaborczą mamuską :D bo jakbym miala się tą starą krową opiekowac za 10-15 lat to bym chyba oszalala :O

Skróć to do dwóch zdań! :O

trudny temat, ja znając siebie pewnie bym się nią zajęła, mimo, że była jędzą, ale no własnie ale......... nie wiem co doradzić ani nie będę cię osądzała, musisz sama chyba podjąć decyzję licząc się ze zdaniem twojego faceta, to jednak jego matka. Może jakaś opiekunka do pomocy dla niej?

Tak jesteś podła:(Ja miałam taki sam przypadek i wiesz co,kiedyś Ciebie może to czekać,nie wyobrażam sobie nie pomóc tak chorej osobie:(

mało pocieszające... :-) nie będę się nią opiekować, bo wiem żeby sobie tego nie życzyła... wkurza mnie to, że mój facet wczoraj zapomniał odebrać dziecka ze szkoły bo taki był zaaferowany wizytą w szpitalu ;-/ I jeszcze przychodzi i mowi: Elka wyrwała sobie sondę. Elka to, Elka tamto! Jaka Elka?! Już zapomniał jak ta durna baba cyrkowała?! Jeszcze raz tak powie, to chyba nie wytrzymam. Tydzień temu zmarła mi babcia, która była dla mnie jak mama i jakoś nie rozczulał się nade mną tak bardzo....a z siebie robi wielce przybitego :-(

Gdyby ta kobieta była normalna, nie twierdzę, że miałaby mnie kochać jak córkę, ale żeby przynajmniej nie traktowała mnie jak śmiecia to zapewne nie miałabym teraz dylematu.

Żal mi Ciebie autorko:(Tobie lekarz by się przydał.

Dlaczego tak sądzisz???? Może nie dawałabyś tak pochopnych rad, gdybyś wiedziała jak wyglądały moje ostatnie 4 lata życia dzięki tej kobiecie. Jestem pewna, że gdyby role się odwróciły zrobiłaby wszystko, żebym trafiła do ośrodka

ale to twój mąż czy konkubent?

jak nie chcecie sami się zajmować wynajmijcie opiekunkę będzie miała pomoc i opiekę

Ja miałam to samo!!!!!!!!Nie cztery lata się męczyłam z teściem,a piętnaście i też musiałam uciekać z domu z dzieckiem,był nie dobry,ale jak Go dopadło to nie miałam sumienia,nie mogłam inaczej postąpić,wiem,że co złe się pamięta długo,ale w niektórych przypadkach,trzeba po prostu dać sobie na powstrzymanie:(

Ile tesciowa ma lat?

znajoma zajmowała się wlaśnie tak teściową, która żyła lat 82... Znajoma jest po 50tce. I całą swoją młodość i dorosłe życie musiała usługiwać jej, bo teściowa nie chciała wychodzić z domu, nie zrobiła sobie kanapki, nie potrafiła się wykąpać...

teściowa ma 62 lata. To, że nie będziemy w stanie się nią zajmować to rzecz oczywista. Narzeczony jest pilotem wojskowym i więcej go nie ma jak jest. Ja też do późna pracuję. Moje dziecko też nie chce mieszkać z tą kobietą bo ma złe wspomnienia....

najrozsądniej byłoby postarać się o opiekunkę bo nic ci nie wynagrodzi lat które ona ci zmarnowała.... a jeszcze istnieje ryzyko że teściowa wyzdrowieje i z nią znów utkniecie na jej mieszkaniu to ciężka decyzja ale twój partner po tym co było nie ma prawa zmuszać cię do opieki nad nią