SZANTAŻ

Jestem z chłopakiem od pół roku. On mieszka 400km ode mnie. Początki były miłe, spodobałam mu się, on mi też. Ale zrobiłam kilka okropnych błędów. Powiedziałam mu o wszystkim i od tamtej pory przechodzimy piekło. Pociął się przeze mnie, chodzi do psychologa. Ja też się umówiłam na wizytę u siebie w mieście. On wie o mnie wszystko dosłownie i boję się, że w zemście powie to moim rodzicom, którzy mają do mnie wielkie zaufanie. Tych błędów nie może mi wybaczyć, a mi trudno się zmienić. Zamknęłam się w sobie, stałam się bardziej egoistyczna i wrażliwa. Za to on stał się agresywny, nerwowy. Wyzywa mnie od najgorszych. Mówi, że zniszczyłam mu życie. Naprawdę go kocham i wiem, że on mnie też. Ale teraz, przez te wszystkie sytuacje jest mi naprawdę trudno. Nie mogę się otworzyć, trudno mi cokolwiek zrobić w jego stronę, by sprawić mu przyjemność pomimo odległości. Barierą kolejną są moi rodzice i to, że nie możemy nawet pogadać na Skype (zepsuł mikrofon i słuchawki, kamerkę zabrano -.-). Jest naprawdę ciężko. Oboje nas kosztuje to wiele cierpienia, wysiłku, nerwów. Chcę to naprawić, tylko już nie wiem jak się do tego zabrać. Namieszałam. Jest mi naprawdę przykro, bo chcę to wszystko zmienić. Ale są czasem momenty, że chcę po prostu odejść, lecz nie mogę. Te BŁĘDY, które popełniłam on próbuje wykorzystać je przeciwko mnie. Chce powiedzieć o nich rodzicom. Wtedy stracę wszystko. Cholernie tego żałuję, że dopuściłam się takich rzeczy. Nie wiem co robić. Kocham go, ale już po prostu nie mam siły i nerwów. Od 5 miesięcy się tylko kłócimy, a w tym widzieliśmy tylko 2 razy (łącznie 6 dni). Jest naprawdę źle.

Bo się boję. Nie chcę by rodzice się o tym dowiedzieli. Stracę wszystko. Boję się go, bo jest do wszystkiego zdolny. Naprawdę do wszystkiego.

Poza tym kocham go, bo się naprawdę poświęcił i nie tylko, a ja zepsułam. Pokazuje, że mnie kocha. Ale teraz się wszystko sypie.