życie mi się kończy

nie mam już żadnych marzeń takich już tylko dla siebie te które miałam się spełniły nie mam planów na przyszłość moja rola biologiczna na tym świecie się już wypełniła nie chcę poznawać nowych ludzi ani miejsc nic nie sprawia mi radości, żyję sobie z dnia na dzień , odwracam każdy dzień na następną stronę jak kartki w książce

ale czy go odwracasz na lewa strone?

oczywiście, z prawej na lewą, jestem praworęczna

a majtki też wywracasz na lewo i nosisz dalej tak tylko pytam....

nie, nie znam tego zwyczaju

ej półtora gościa. A ileż to lat masz że się tak wypaliłaś?

autorko nieodchodź !!! oddychaj!!! pisz do mnie pisz!!! pomoc już jedzie!

Arecki, spokojnie, nie potrzebuję pomocy, nie zamierzam się zabić muszę tylko znaleźć sensowniejszy powód/usprawiedliwienia dla dalszego życia

Jeśli nie masz po co żyć to żyj dla marazmu i stagnacji. Życie nie ma sensu to prawda ale ważne aby znalezc sens w bezsensie, przede wszystkim skupić się na własnych przyjemnościach i dążyć do ich pogłębiania.

nie umiem żyć dla przyjemności tylko nawet jak wrzucę na luz i oleję lub odłożę na później codzienne obowiązki, mam ogromne wyrzuty sumienia

autorko żartowałem. A wcześniej pytałem coś ciebie,bo może jesteśmy w podobnym wieku?

no, z tego co wiem, to jesteśmy w podobnym wieku ale uważam, że mężczyźni w naszym wieku mają łatwiej

no pewnie że mają łatwiej. Kobietom nie przystoi stać o szóstej rano pod sklepem i prosić o parę groszy na nalewkę

postów nie widać znów :(

posty zanikają? Moje nie. Może coś takiego piszesz że moderacja komisję wzywa czy to puścić?

Szukam jakiegoś natchnienia, impulsu żeby znów życie zaczęło cieszyć. Kiedyś umiałam cieszyć się z drobiazgów, dostrzegałam piękno w przyrodzie, muzyce, sztuce a teraz :( wszystko takie jakieś nijakie, wszystko już było. Ewolucja nie idzie w parze z osiągnięciami techniki i medycyny.