wstydze sie siebie

Wstydze sie tego jak zyje, jaka mam prace. Wstydze sie tego co studiuje, wstydze sie tego ze nie jestem kreatywna. WStydze sie tego ze nie jestem madra, fana. Wstydze sie tego ze tak malo wiem. Wstydze sie tego ze przejmuje sie ludzmi. Cale zycie sie nimi przejmuje. Mam pewna pasje, robie ja tak w sumie srednio i teraz rozeszlo sie w miasteczku ze ,,bawie,, sie w takie rzeczy i ludzie maja ze mnie beke.

Teraz chce to rzucic bo sie wstydze ze taka stara a bawi sie w takie p*****ly. Wstydze sie ze jestem taka niesmiala i wstydliwa. Wszyscy mysla ze jestem taka mega odwazna, a ja sie wstydze siebie i nigdy sie nie odzywam zeby sie nie zblaznic.

a co to za pasja?

tancuje sobie w takim zespole i teraz beka ze taka srednia jestem w sumie nie mam takiego wyksztalcenia a bawie sie w cos takiego

nie wstydź się w pewnym wieku każdy przez to przechodził i wychodził z tego bezpodstawnego wstydzenia... Pamiętaj, że Bóg i tak Cię kocha nawet wtedy kiedy Ty porównując się do innych się niepotrzebnie za siebie wstydzisz

mam 25 lat ilez mozna z tego wyrastac....

chłopa ci trzeba dziecko

czy ktos mi pomoze? co mam robic zeby sie tak nie katować?

mam chlopa

ktos mi pomoze?

Ja sie wstydze siebie. Nienawidze siebie. Wstydze sie tego, ze nie wygladam jak modelka, ze jestem niska, ze jestem brzydka.. ale to jeszcze nic.. Wiekszosc czasu wstydze sie, ze nic nie wiem, ze nic nie umiem, ze wszystko zawsze spieprze, ze nie mam nikogo.. nikogo, nie mam do kogo wyjsc, nie mam z kim sie spotkac, wstydze sie, ze nie umiem rozmawiac z ludzmi, ze nie jestem jak wiekszosc tych pieknych, madrych, utalentowanych, rozrywkowych dziewczyn...

tez sie wszystkiego wstydze, teraz mnie znow dopadlo za duzo mysle, za duzo sie martwie za duzo rozkminiam zamiast brac zycie takim jakim jest za bardzo sie skupiamy na sobie ... co zrobic zeby przestac sie az tak na sobie skupiac ?

?