Czy jestem złą mamą

Ludzie błagam pomóżcie, bo już nie wiem co sie ze mną dzieje. Od 8 miesiecy jedtem mamą ślicznego , rozesmianego chłopca. Kocham go nad życie, wiem to, ale czasem przychodzą momenty, ze mam go dość. Myślę PO CO MI TO BYŁO. Miałam piękne ciało przed ciąża. Obecnie mam tłusty brzuch i wiszący tyłek :( Nie mam sił na sport. Opiekuje sie nim sama , mąż pracuje od rana do wieczora. Dzięki niemu mamy wszystko czego zapragniemy. Sytuacja przerasta mnie powoli. Z miesiąca na miesiąc jest mi coraz ciężej, maluch zaczyna chodzić w chodziku, muszę mieć oczy w tyłku, chwilowe wyjście do toalety jest misją. Zaczyna przerażać mnie to, ze przez najbliższe lata nie będzie wcale lżej. A moze sie mylę? Proszę bardziej doświadczone mamy o odpowiedzi. Czuje sie jak nienormalna :(((

ja tez tak miałam aż mały nie skończył 1,5 roku.Wtedy już można z dzieckiem sie ''dogadać'':-)

depresja poporodowa jest normalna...nie jesteś dziwna, większość kobiet nie przyzna się że coś takiego odczuwało bo to stawi je w złym świetle a to nic nienaturalnego, serio ;)

nie wiem nigdy nie mialam takich dylematow a urodzilam czworke dzieci

Czyli, ze jeszcze trochę muszę wytrzymać? Bratanek mojego męża ma 3 latka... Ten dzieciak robi wszystko co chce... Dziecko demolka... Gdy pomyśle, ze moje tez moze takie być odechciewa mi sie żyć :-(

To depresja poporodowa moze aż tyle trwać? Na początku było mi cieżko, ale byłam szczęśliwa... A teraz sama nie wiem co mi jest... Podziwiam kobiety , matki kilkorga dzieci...

Modlitwa może pomóc

poczekaj, przejdzie ci.

dlatego nie bede miec dzieci

no pewnie, że może tyle trwać. większe tutaj ma znaczenie to czy matka nie jest zostawiana sama z dzieckiem, czy ma wsparcie psychiczne, czy dziecko nie pochłania całego życia rodzinnego niż czas po porodzie prócz relacji mama-dziecko, tata-dziecko, gdzieś musi być też miesce na relację żona-mąż, czy też kobieta-koleżanki itd inaczej łatwo wpaść w coś takiego jak u Ciebie

powinnaś dziecko sprzedać babci i wyjść gdzieś do fryzjera albo na kawe czy do kina :) Z czasem na fitness chocby raz w tygodniu i od razu poczujesz sie lepiej brakuje Ci wyjścia do ludzi, wcale nie jest tak fajnie siedzieć z dzieckiem non stop, doskonale Cię rozumiem możesz mieć czasem dość wszyskiego :)

O wyjściu mogę zapomnieć, bo babcia mieszka ponad 1000km od nas. Mogłabym zostawić synka z niania, ale mam wyrzuty sumienia...

musisz oduczyc dziecko przebywania z toba, musi sie zajac soba trzeba go po prostu dobrze wychowywac, inaczej dalej bedziesz siedziala w domu a dziecko nie bedzie chcialo cie puscic znam kobite, ktorej 9!!! letnie dziecko ciagle lazi za nia, samo sie nie ubierze, samo nie wezmie sobie czegos do jedzenia, nie posprzata, wszystko mama, a jak w szkole cos nie tak to oburzeni rodzice wyklocaja sie z rodzicami...dziecko ma matke na kazde pierdniecie to nie jest dobre...

spróbuj zostawić dziecko z niania choćby na wyjście do fryzjera siedząc non stop z dzieckiem można bzika dostać a twój mąż pracuje non stop, to kiedy ty masz czas dla siebie, a masz tam jakieś koleżanki?

Czasem czuję się jak w złotej klatce. Mogę ćwiczyć w domu, maź kupił mi zumbę, orbitreka, sam zaproponował nianie. Kocham mojego synka. Bardzo. Ale czasami go obwiniam, za to , ze jest mi cieżko. Boję się, ze nie będę dla niego dobra mamą :(

nie, no z tym oduczaniem to nie przesadzaj. to koło 2 roku powinno dopiero następować, i to bardzo systematycznie a nie u kilkumiesięcznego co niewiele rozumie. dla dziecka do 3 roku życia główny opiekun jest najważniejszy i to jest normalne jakkolwiek czas dla siebie jest mega ważny, stąd autorko pomyśl o niani z którą dłuższą współpracę nawiążesz (by dzieckonie było szastane między ludźmi)

Na pewno nie chce być matka wariatką, przewrażliwiona i robiącą wszystko za dziecko. Mam jedną przyjaciółkę, Która obecnie jest w ciąży i albo ona zle sie czuje, albo ja nie mam sił na spotkanie :(

Po 1. Chodzik jest niezdrowy, po 2. wsadź dziecko do łóżeczka, będziesz mogła iść do toalety, po 3. jesteś 17 letnią blondynką??

O tym, ze chodził jest niezdrowy to chyba w bravo wyczytałas lub w pani domu obok przepisu na kaszankę. Masz na mysli problemy z bioderkami? Takowe były już przed chodzikami. A dla Twojej informacji Jestem 25 letnia szatynką.

gdyby chodzik był rzeczą naturalna to by się dzieci z nim rodziły.

Ale to prawda, że chodzik jest niezdrowy! I po co tak chamsko pyskujesz? Rzeczywiście jesteś sfrustrowana, żal mi cię :(

Sfrustrowana owszem, ale to nie jest wątek o chodzikach, także bardzo dziękuję za tak istotne rady

Hm być może gość nie czytał tego w Pani Domu, że chodziki sa niezdrowe. Zapytaj o to pierwszego lepszego pediatrę, a ortopeda by cię dopiero zjechał. Słyszałam jakiś czas temu w TV wypowiedz jakiegoś pediatry. Chodziki szkodzą dziecku na stawy kolanowe, kręgosłup, jąderka u chłopców i jeszcze wymienił kilka innych część ciała. Ja sama spotkałam się z taka opinią już wczesniej od wielu osób.

Jesteś normalna. Jako facet c***owiem, że rzygać mi się chce na sam widok bachora. Pełza to jak glizda, wydaje dziwne dźwięki, sra i szcza pod siebie, ciągle rzyga. A te wszystkie puszczalskie kretynki (koleżaneczki mamusi i inne c*pcie z rodziny) stają przed tym bachorem, z którego wyrośnie pedał, frajer, lub typowy Polak-cebulak-złodziej albo jeśli dziewczyna to jakaś szmata co d******py za granicą. I stoją tak nad tą glizdą, robią jej zdjęcia i mówią jaki piękny. Moja dziewczyna miała na tapecie w komórce foto jakiegoś szczyla jej kuzynki, czy kogoś tam. Kretynizm. Dobrze, że juz z tą durną c**ą nie jestem.

pij zielona herbatę i rooibos a sama schudniesz idz na wielodzietni org tam matki maja po 13 dzieci i sa chude

myśleliśmy z mężem długo i chyba spróbujemy późnej aborcji w tym wypadku. Koleżanka (wąsata feministka) mówi że mam do tego prawo.

większość kobiet tak ma. ja póki dzieci nie poszły do przedszkola czułam sie jak w więźieniu. mąż w pracy,nikogo do pomocy, koleżanki zajęte sobą, nikogo nie chciałam się prosić o pomoc i wszystko robiłam sama, a na nianie mnie po ludzku nie było stać. myślałam że ze świruje, dusiłam sie , i byłam potwornie samotna mimo żę nigdy nie byłam sama(dzieci). i to nie była żadna depresja . zakupy były koszmarem, nawet wyjscie w zimie po chleb było wyczynem. wieczorem jak mąz był teoretycznie mogłam wyjść a praktycznie to miałam wtedy jeszcze więcej roboty(kolacja , garczki,mycie siebie dziecka, usypianie dziecka) a sił już żadnych. jak dzieci sszły spać to wręcz padałam na łóżko na twarz i na siłownie to by mnie nawet wolami nie zaciągneli

macierzyństwo to cięzka sprawa i masz prawo tak si czuć, masz prawo czasem wrecz nie lubić swojego dziecka,być na nie złą, mieć za żłe całemu światu że nikt nie domyśla sie że trzeba c***omóc, że mąz nie weźmie wolnego żebyś żłapała oddech,masz prawo być znudzona,smutna osamotniona i wściekłą. bo jesteś człowiekiem i masz do tego prawo. i nie wierz w to że jesteś zła matko bo nie jesteś.kochasz swoje dziecko , zajmujesz sie nim ,poświecasz siebie i swoją wolność żeby z nim być i wcale nie musisz śpiewać mu pieśni pochwalnych i przekonywać cały świat ze uwielbiasz spedzać czas z dzieckiem a spełnianie jego wszystkich zachcianek jest twoim najwiekszym marzeniem

ale pieprzycie głupoty . od lat dzieci uzywają chodzików i nic im nie jest , moje dziecko już dorosłe , również używało i jest zdrowe jak byk . A teraz taka moda nastała na chuchanie dmuchanie ...pieska nie dotknij bo to be . i sami robicie kaleki ze swoich dzieci

Jesteś dobrą mamą ale musisz nauczyć się być małą egoistką ( trudne ale do zrobienia ) pozdrawiam -mama 10 letniego jedynaka