jak sobie pomóc?

Mam 25 lat, zainteresował się mną 30-letni znajomy, jest rozwodnikiem, ma dziecko, mieszka obecnie w Anglii. Wszystko ucichło, on nie przejmuje inicjatywy, żeby dalej utrzymywać kontakt a ja nie chcę się narzucać. Wychodzi na to, że nie jest zainteresowany. Jak mam sama sobie pomóc? Jestem po pewnych przejściach, sama od kilku lat, znam go trochę, jego rodzinę, wydawało mi się, że mogę mu zaufać a teraz czuję się tak jakbym dostała po twarzy. Co jest ze mną nie tak? Dlaczego niby jest zainteresowany a nic nie robi w tym kierunku? Nie mogę tak żyć. Co mi radzicie?

psychiatrę

Uchodzę za atrakcyjną dziewczynę, studiuję, pracuję, mieszkam sama, wyprowadziłam się z domu rodzinnego kilka lat temu do większego miasta. Z jednej strony komplementował mnie, dawał do zrozumienia, że nie jestem mu obojętna a z drugiej wyczuwam, że jest ostrożny, niczego nie mówi wprost. Ostatnio był przez 2 tygodnie w Polsce, co prawda chorował ale mieliśmy się spotkać. W rezultacie do spotkania nie doszło bo jak twierdził spędzał z dzieckiem każdą chwilę bo zatrzymywało go płaczem a do Anglii i tak wrócił chory. Przeprosił mnie za to, podał swój nr tel ale co z tego skoro on jakoś specjalnie się do mnie nie odzywa? Kilka razy przejęłam inicjatywę i odezwałam się pierwsza no ale ileż można, przecież nie będę się narzucała.

Staram się czymś zająć, nie myśleć o tym ale ta sytuacja bardzo mnie męczy...

nie jest latwo komus znow zaufac cos o tym wiem

Ale ja mu się nie narzucam, nie robię wyrzutów, nie ponaglam.

po co CI facet w Anglii, lepiej sobie go daruj,nawet nie wiesz jacy Polacy się tam robią jak poczują wolność i kasę...

A Ja chcę wyjechać,ale jeszcze nie teraz,

Ja też chcę wyjechać i też jeszcze nie teraz. Poza tym nie przeszkadza mi to, że on tam mieszka, sam nie wie czy tam zostanie a ja nie wykluczam p=wyjazdu za granicę.