Tak mi przykro

Właśnie sobie uświadomiłam, że przez swój z****** charakter straciłam szansę na bliższą relację z pewnym chłopakiem. Najgorsze, że cały czas uważałam, że to jego wina. Dziś chyba już nic nie da się zmienić, mimo że tak strasznie mi go brakuje i wiele bym dała, żeby móc się znowu spotkać i pogadać :(

Dlaczego uważasz że to Twoja wina?

Jestem mezczyzna I to samo pytanie dlaczgo myslisz ze jestes winna?

To wszystko przez moją aspołeczność i nieufność. Zrobiłam wszystko, żeby zrazić go do siebie, a potem jeszcze miałam żal, że to jego wina. Teraz jest mi przykro, bo właśnie zrozumiałam, jakim wartościowym chłopakiem jest. Szkoda tylko, że już nic z tego nie wyjdzie, że już nigdy nie będziemy razem :(

Siedzę teraz sama w pokoju i szlocham. Nie mogę już znieść siebie samej, tego, że tak się stało. Że choć miałam dobre intencje, zawsze wszystko po kolei psuję i ludzie potem źle o mnie myślą.

Noc za oknem taka ciemna, a ja sama, pozbawiona bratniej duszy :(

Jesteśmy z tobą.

Konkretniej prosze bo nie wiem jak ci poradzić ;)

Moze potrzebujesz seksu daj maila to popiszemy

Zastanawiam się, czy mogę jeszcze coś zmienić? Czy powinnam podjąć jakieś kroki, tak żeby zmienił o mnie zdanie? Za propozycje seksualne dziękuję, nie skorzystam.

Jeśli chcesz porady, to napisz konkretnie, co sie zadzialo. A tak to marnujesz nasz czas (wybacz szczerosc).

jak bym czytala siebie. Mialam dokladnie taka sama sytuacje. Poznalam chlopaka, bylo cudownie, staral sie ,spotkalismy sie kilka razy i raz powiedzialam o jedno zdanie za duzo, a wcale nie chodzilo mi o to, co powiedzialam. Btakuje mi go bardzo. Dal mi jasno i wyraznie do zrozumienia,ze mam spadac. Boli.

Czyli jest tak jak żeście chciały, tylko się wam odmieniło po fakcie, żal d**ę ścisnął gdy się okazało że nie jesteście niezastąpione, że inne doceniły to na co naszczałyście... Dobrze wam tak, takich bab nie ma co żałować, pustaki się na nie mówi :D