Kobiety ktore kochaja za bardzo

Czasem sie zastanawiam, czy nie naleze do tej grupy. Jestem w toksycznym zwiazku, ciagle jestem sama, ciagle czekam, az on zacznie traktowac mnie tak jak bym byla najwazniejsza osoba, czekam az zacznie okazywac swoja troske o nasze malzenstwo, slowami przeciez nie da sie zyc. Czekam i....czekam a w srodku zlosc zal frustracja kumuluja sie i pietruja. MAlzenstwo kojarzy mi sie w 90 procentach z cierpieniem. Maz ciagle pracuje, mamy trudna syt finansowa to prawda, ale mamy gdzie mieszkac co jesc. W wolne dni a sa to tylko niedziele on odsypia a jak juz zwlecze sie z lozka poswieci mi i synkowi troche czasu i albo leci do kumpla albo kladzie sie dalej spac. W tyg moglby wrocic do mnie wczesniej ale leci na chwile do kumpla. Ja wciaz czekam az sytuacja sie zmieni ale w glebi serca wiem ze nigdy to sie nie stanie. Od trzecha lat slucham ze bedzie mial dla mnie wiecej czasu, moja potzreba bliskosci, poczucie bezpieczenstwa pozostaja od poczatku nie zaspokojone. Nie wytrzymam dluzej, wykoncze sie psychicznie i emocjonalnie. Che odejsc a jednoczesnie nie umiem, mamy przeciez male dziecko. Czekam az zostane zjechana przez te wszystkie kobiety ktorym sie w zyciu lepiej potoczylo lub te ktore maja w sobie wiecej sily ...

Otworzyć w sobie mądrość, przestać kochać , przestać oczekiwać, zamiast oczekiwania należy zacząć brać. Zamiast się wkurzać na męża, docenić to że jeszcze chce mu się zapieeprzać na rodzinę, brać od niego dobra emocjonalne i wtedy on też będzie zadowolony, ale nie oczekiwać, nie oczekiwać tego wszystkiego czego teraz od niego oczekujesz. Nie wolno kochać, ani angażować się emocjonalnie bo rozwalisz swoje małżeństwo.

polecam Ci portal bezlitosne. pl na poprawę humoru :) Słuchaj , musisz z nim poważnie porozmawiać , powiedzieć wprost czego oczekujesz a czego więcej nie będziesz już tolerować. To że jesteście małżeństwem nie znaczy że będziecie ze sobą do końca życia , że jesteście jakoś uwiązani , bo zawsze można się rozwieść , i on musi to zrozumieć , i zacząć się starać. Jeśli nie będziecie mogli poradzić sobie sami , udajcie się na terapie , warto spróbować tym bardziej że jak piszesz macie dla kogo. Głowa do góry kochana , straszniejsze rzeczy niestety ludzi spotykają a problemy w małżeństwie się zdarzają i to nie takie , wszytsko się da ułożyć tylko trzeba cierpliwości spokoju i chęci :) Trzymaj się cieplutko