Lęk przed własną brzydotą

Jestem paranoiczką na punkcie własnego wyglądu.Nie akceptuję go.Jestem najbrzydsza dziewczyną w miescie,i to nie jakas częśc ciała,ale ogolnie twarz,owal,rysy-z nimi nic nie zrobię.Kiedyś spędzałam godziny przed lustrem układalam różnorodnie wlosy,malowałam sie na wszelkie sposoby-żeby znalezc sposób na choćby 'wzgledy' wygląd.Jesli już wydawało mi sie ze w czyms mi do twarzy,po kilku minutach,dniach?? znowu spogladając do lustra efekt prysł:( Dlatego w tych dniach'pewnosci siebie' unikałam wszelkich spojżeń na swoje odpibie gdzies w szybie,na komorce itd,żeby nagle nie zobaczyc siebie jaką brzydulę.znowu zobaczyłam ze jestem paskudna i uswiadomiłam sobie w niczym nie jest mi do twarzy.jestem skazana na brzydotę.Porownuję sie do innych dziewczyn.pŁacze.Mam depresje z tego powodu.Dla Was głupota,ale mi zmarnowała życie.Nie widze przyszłosci,nie wychodze z domu,nie mam przyjaciol chłopaka.Coraz czesciej myslę o samobójstwie.