Nie chcę ślubu!

Wiem, że mój partner planuje mi się oświadczyć (na rauszu wygadał mi się jego przyjaciel)... Moi rodzice są po rozwodzie, dosyć paskudnym. Boję się ślubu. Jestem szczęśliwa, chcę z tym człowiekiem spędzić resztę życia... Ale mam psychiczną blokadę przed ślubem... Boję się, że to wszystko zmieni... Co robić? P.S. jesteśmy razem kilka lat, od 5 razem mieszkamy...

nie ma jak kultura...

jak się oświadczy to odmów, chyba proste

Ale ja nie chcę go stracić. Kocham go. I naprawdę wierzę, że będziemy razem do końca. Tylko ślub, małżeństwo mnie przeraża. Miałam koszmarny wzorzec w domu, nie umiem się od tego uwolnić ;/ Chodziłam do psychologa ale tyle tylko, że teraz zdaję sobie z tego sprawę... lęk odczuwam nadal.

Powiedz mu jak sie czujesz i dlaczego wolalabys nie brac slubu. Jesli zrozumie to dobrze, a jesli nie to nie mozesz mu miec tego za zle bo on moze wyznawac inne wartosci i slub moze miec dla niego znaczenie.

Spokojnie przyjmij oświadczyny, uciesz się, wycałuj go, a przy ewentualnym ustalaniu terminu mów, że slub i wesele, to kiedyś tam, jak już sobie kupicie samochód/dom/ futro/dom na Hawajach/ jacht.... ;)

czemu mu tego nie powiesz ,znacie sie tyle lat napewno cie zrozumie.

Moi rodzice tez sie nie popisali jako malzenstwo. My pobralismy sie, gdy juz mielismy dwoje dzieci. Dla mnie nie bylo to zwienczenie zwiazku. Malzenstwo podobnie jak zwiazek nieformalny wymaga pracy. Jedna z moich motywacji bylo uregulowanie sprawy ze wzgledow prawnych. Np. po smierc***artnera zostajesz z niczym, jako wdowa masz prawo do emeryturybpo mezu, jesli mial wieksza.

nie słuchaj tych rad jesteś z toksycznego związku i toksyczny stworzysz, niestety więc masz rację, nie bierz ślubu powiedz to wprost facetowi możesz zaproponować wizytę u psychologa

ta,, ta. tra weźmie ślub i będzie na emerytur,e po mężu czekała 40 lat ale bredzisz stara wiedźmo