Rezygnuję z dalszej walki

Jeszcze do niedawna wydawało mi się, że coś może z tego być. Cała w skowronkach oczekiwałam na kolejne spotkania, wiadomości na fb, smsy i inne przejawy świadczące o tym, że jestem dla niego ważna. Wydawało mi się, że spotkałam w końcu człowieka, który mnie docenia i rozumie i świadomość ta mnie uskrzydlała. Cieszyłam się, że ktoś taki jak on, człowiek niezwykle oczytany, świetnie wykształcony i o bogatym wnętrzu, poświęca mi uwagę. Chciałam być taka jak on i jego znajomi, kontakty te motywowały mnie do samodoskonalenia. Teraz jednak zrozumiałam, że ja i pan X nie pasujemy do siebie i postanowiłam dać sobie spokój z tą znajomością. Nie chcę żyć w czyimś cieniu i czuć się nikim.

i bardzo dobrze!

Wprawdzie on nadal okazuje mi zainteresowanie, ale nie chcę się w to angażować. Trzeba szukać kogoś na swoim poziomie, a nie lgnąć do ludzi, którzy zawsze będą od nas choćby ciut wyżej...

Intelektualny mezalians?Ale glupia jestes.Ja bym nie rezygnowala.Co z madrym to z madrym obcowanie.Wyjdz za maz za glupiego to dopiero uzerac sie bedziesz.

Z kim kto przesteje takim sie staje.

Nie dorównuję mu wiedzą, zdolnościami i wykształceniem. Nie odnoszę większych sukcesów. To wystarczający powód, by dać sobie spokój.