studia

Często mówi się, że studia to najpiękniejszy okres w życiu. W moim przypadku to nieprawda. Kończę właśnie studia i muszę stwierdzić, że najlepsze czasy dla mnie to było liceum. Pierwsze szalone imprezy, pocałunki, seks...wtedy w ogóle wszystko było takie pierwsze, nowe i pociągające. Byliśmy zgraną paczką, która spędzała dużo czasu razem. Na studiach to już każdy biegnie w swoją stronę, nie ma tego poczucia nowości, jedności. Nie chcę za długo:) Też macie takie wrażenia?

tak

ok, a jak to było w Twoim przypadku. Napisz coś więcej.

Ja nie. W liceum bardzo dużo się uczyłam. Miałam poza tym inne zajęcia. Poczet sztandarowy. Koło plastyczne, germanistyczne, matematyczne. Korki z 2 przedmiotów. Studia. Manewrowanie pomiędzy dwoma ciężkimi, technicznymi kierunkami na dwóch uniwerkach. Niemniej pierwsze miłości, imprezy, czasami trawka ;) Tak czy inaczej też się nie wyszalałam ponieważ sesja i własne projekty były ważniejsze, Teraz kilka lat po studiach jest super ! Pracy dużo, własna firma. Ale nauka popłaciła ponieważ zarabiam dość sporo. I stać mnie na wakacje zagraniczne 3 razy w roku ;)

up

Ja jeszcze na początku liceum biegałam po podwórku i bawiłam się w coś co jest mieszanką podchodów i chowanego, grałam w kosza, wydaję wojnę i w palanta. Robiliśmy ogniska i paliliśmy papierosy, czasem ktoś pił, ale głównie chodziło o ognisko, grę w karty, kradzież sklejek z tartaku i jabłka w cudzych ogrodach. Seks, imprezy, pocałunki, moja paczka do chlania piwska i ludzie którzy mnie naprawdę znają jako dorosłą osobę była dopiero na studiach, ale też nie wśród ludzi ze wspólnych studiów, głównie wśród mieszkańców akademika.

ja mam dopiero 24 lata i u mnie to może bierze się stąd, że na studiach nie miałem dziewczyny ( inaczej niż w liceum) i w ogóle jakieś takie poczucie osamotnienia.

alkohol w sumie nigdy nie był dla mnie ważny, chodziło głównie o zabawę i poczucie przynależności. O dziewczyny.

Być może najpiękniejszy. U każdego może być inaczej. Nauka jest trudna mimo wszystko dużo się tu nauczyłam i czuje się lepiej i jestem spokojna jak nigdy. Nie pamiętam czy kiedykolwiek tak dobrze spałam jak nauczyłam się spać tu.

zależy co się studiuje, czy się to lubi etc.

ale mi nie chodzi o samą naukę, tylko o życie, czyli to co jest najważniejsze w życiu młodego człowieka. Życie jest ważniejsze jak ma się 20 lat, niż jak ma sie tych lat 50.

niektórzy nie mają czasu na życie, bo studiują np. stomę

to współczuję takiego życia:) Ja miałem czas na życie tylko, że jakoś byłem sam i nie potrafiłem znaleźć sobie paczki znajomych, dziewczyny.

ja nie lubię znajomych z grupy. uważam, że mają upośledzoną mentalność ludzi naszego pokolenia. na roku są 2 osoby, z którymi mam bliski kontakt. (z 200)

up

nouvelle: co to znaczy upośledzoną mentalność ludzi naszego pokolenia? Ja jestem rocznik 90, więc trochę starszy:)

a ja 94 (nie 95, jak sugeruje mój nick) - lenistwo intelektualne - nadmierny ekstrawertyzm, uzewnętrznianie się - zero pokory - ogólnie każdy przekonany o swojej wyjątkowości, chociaż większość z nich to intelektualne zera

u mnie np. na roku sami notariusze i prokuratorzy. chociaż ze wszystkiego lecą na 3 w drugim terminie, nic sobą nie reprezentują, ale i tak uważają, że będą kimś. niekoniecznie :)

no pewnie tak, ale jak będą mieć znajomości albo odpowiednich rodziców to pewnie coś z tego będzie. Tak już w życiu jest. Smutne, ale prawdziwe. Nie ci do czegoś dochodzą, co coś sobą reprezentują, ale ci, co mają plecy.

egzaminy na aplikacje są państwowe, na notarialną jest trudny, a na prokuratorską przyjmują tylko 50 osób w skali całego kraju (3 os. na jedno województwo), także nie mają szans się dostać