Dziecko mojej koleżanki

Nie podoba mi się sposób wychowywania dziecka przez moją znajomą, nic jej nie mówię, bo nie chcę się wtrącać, ale czasami aż mnie roznosi... Zaczne od tego że młody ma niecałe 2,5 roku. Jest dobrze rozwinięty, dużo mówi ale jeszcze więcej się drze. Robi co mu się podoba, nie potrafi spokojnie usiąść na tyłku nawet na minutę (nie przesadzam - nawet jak je to biega). Wszystko wymusza krzykiem i płaczem a ona mu ulega i jeszcze utuli, a jak na niego nakrzyczy to niemal go przeprasza... Nic to dziecko nie chce zrobić, ja rozumiem bunt 2latka - ale bez jaj, a ona o wszystko go prosi, "patryczku, prosze załóż buciki" "patryczku prosze usiądź/zjedz/ nie bij mamy..." i prosi tak przez kilkanaście minut o jedną rzecz. Jazda to jest też żywienie tego dziecka, mleczko swojskie, jajeczka swojskie, żur swojski - pochwalam, tylko że jak nie chce zjeść obiadu to dostaje zapychacz typu pączek, słodka bułka, codziennie ciasteczka, czekoladka, kilka lizaków... je słodycze codziennie. O sikaniu do nocnika nie ma mowy, on wie co to jest i po co, ale odmówił korzystania, leje dalej w pieluchy, a jak nie ma pieluchy to leje pod siebie i sie cieszy. Jak idą gdzieś z dzieckiem, to on wszystko rusza, rozrzuca, rozwala i sie cieszy że bałagani i jest niegrzeczny... Nie mogę parzeć na to momentami, ale wtrącać się nie mogę, więc tu sie przyszłam rozładować.