Wciąż się czerwienie...

Mam prawie 30lat a za każdym razem to samo...Nie powinno mi się to zdażać,nie jestem jakimś wychuchanym dzieckiem, które nie zna życia. Wiele przeszłam, wiele doświadczyłam...a na co dzień przechodzę sytuację w którym non stop mnie coś zawstydza:( Czerwienie się jak rak w różnych sytuacjach- jak ktoś niechcący wygrzebie prawdę, jak mnie coś dotknie, jak nawet ktoś powie komlement. Jestem z natury wstydiwa, zakompleksiona...Ja muszę zabrać głos, wypowiedzieć się to jest to dla mnie prawie nie doprzejścia...Już tak było w szkole. Stokroć wolałam pisać. Pisałam dobre wypracowania, natomiast egzaminy ustne- jakbym zapominała języka w gębie. Dużo czytam, powinnam mieć bogaty zasób słów i lekkość wypowiedzi- jest zupełnie na odwrót. Tak się denerwuję, że układam zdania krótkie, bez głębszego sensu, cały czas przy tym będąc czerwona. Nie wspominając już że nie patrze nikomu w oczy Ma ktoś tak? Co zrobić, jestem już taka stara, a czasem mam wrażenie że noszę jakieś brzemię 6-letniej dziewczynki z przedszkola, która jest malutka i się wstydzi:(

Choc nago po domu przy domownikach pozbedziesz sie wstydu. Jak sama mieszkasz to chodz domnie:-) miesieczna terapia i zrobisz sie pyskata bez obciachowa zdzirą:-)

też mam 30 lat i się czerwienie ale nie tylko na twarzy, na szyi i dekolcie też i to nieregularne czerwone plamy mi wyskakują, nie tylko w stresie, ale też jak się cieszę z czegoś, jem czy piję coś ciepłego...masakra

też tak miałem, to po rodzicach, bo byli tacy sami, mi pomogło mieszkanie w akademiku i okazyjnie amfetamina, żeby się przełamać. Tak naprawdę do kontakt z ludźmi powoduje taką reakcję, więc to na kontakty z nimi trzeba patrzeć inaczej. a jak to zrobić? tak od ręki takiego sposobu Ci nie podam.

tez tak kiedys mialam ale mi przeszlo z czasem na spokojnie :) www.youtube.com/watch?v=-3J8KSM8Zeg