Homo?

Hejka! Mam 14 lat i ostatnio przeżywam dziwny okres... A mianowicie zastanawiam się nad swoją orientacją. Zawsze podobali mi się chłopcy i wciąż podobają, dziewczyny nigdy - i wciąż nie. To znaczy... potrafię zauważyć "jeju, jakie ona ma wesołe oczy! Pewnie jest bardzo pozytywna" i takie tam, lecz nie podobają mi się... w TEN sposób ;) Nie jestem gotowa na seks więc (podobno) trudniej mi się określić, bo gdybym była, mogłabym sobie wyobrażać seks z kobietą i mężczyzną i zobaczyć, który bardziej mnie ciekawi/podnieca, lecz ja sobie nie wyobrażam obu, a jak już coś sobie tam wyobrażę, to stosunki damsko-damskie mnie raczej... brzydzą. (Nikogo nie obrażając - oczywiście ;) ). Nie wiem, dlaczego się zastanawiam. Nie podobają mi się, nie wyobrażam sobie życ z kobietą (co innego z mężczyzną) lecz jakoś tak mnie to naszło (może po jakimś filmie? nie wiem...) i nie potrafi wyjść mi z głowy :/ Nie chciałam na razie mówić o tym rodzicom - po prostu. Nie było to coś w stylu "oni mnie nie zaakceptują" bo ja jeszcze nie mówię, że jestem homo czy bi. To było raczej coś w stylu tego, że mogą mnie nie zrozumieć (tych myśli, zastanawiania się) Byłam u psychologa w innej szkole (krępowałabym się w swojej, potem kogoś takiego mijać codziennie i wg...) wyjaśnił mi, iż jestem zbyt dojrzała jak na swój wiek. Nie jestem już dzieckiem i zaczynają się u mnie problemy, nad którymi się zastanawiam, z drugiej jednak strony nie dostrzegam jeszcze tych prawdziwych problemów (jak śmierć, państwo, polityka i tak dalej) więc mój umysł wybrał temat orientacji, co podobno nie jest takie złe. Dla mnie jest bo to trochę męcząca myśl, ale ok. Zauważył też, że jestem bardzo wrażliwa i mam dużą empatię... stwierdził, że może staram się wczuć w rolę osoby o odmiennej orientacji - co przeżywa/jak ma to komuś powiedzieć/jak to wygląda i.t.d. Powiedział, że to może być też po prostu dojrzewanie, chęć określenia siebie i tyle, ale wciąż nie wiem, co robić. Pomożecie? Może ktoś coś podobnego przeżywał w okresie dojrzewania(lub wciąż)? :)

wiesz, gdy dojrzewałam, też pojawiały mi się takie myśli... Niby jestem hetero, ale czy w 100% ??? Nie wiedziałam, zastanawiałam się, nawet wyobrażałam sobie sceny intymne z chłopakiem lub dziewczyną. Obie mnie w jakiś sposób podniecały (miałam 15 lub 16 lat). Z dziewczyną raczej ciekawiły ale coś mnie ruszało w tym, z chłopakiem wiadomo... podniecenie. Nie wiedziałam, bałam się, czułam się .. dziwnie. Trwało to w sumie długo... od 14/15 roku życia po 17, lecz potem jakoś samo to przyszło. Znalazłam chłopaka, w którym się zakochałam. Prawdziwie. Z nim przeżyłam swój pierwszy raz. Potem spotkałam jeszcze paru, a 4 lata temu spotkałam swojego "jedynego" i od 3 lat jesteśmy szczęsliwym małżeństwem. Z twojego opisu wynika, że nie jesteś raczej homo, lub bi, lecz nie będę cię przekonywać do hetero, bo jeszcze bardziej mogę ci w psychice namieszać ;) Uwierz mi, wiele jest takich dziewczyn, które nad tym myślą. Wciąż czasem podnieci mnie historyjka erotyczna o 2 kobietach. Mimo, iż mam męża i jestem bardzo szczęśliwa z moim ukochanym. To normalne. U kobiet granica między hetero a homo jest bardzo ... cienka? i często zdarza nam się zastanawiać nad tym ;) Nie ma się czego obawiać :)

czyli hormony zaczynają buzować i wyobraźnia a jutro wskocz w sukienkę i pokaż kobiecy styl , jeżeli dziewczyny będą się za Tobą oglądać to wszystko OK, jeżeli będziesz oglądać się za dziewczynami to będzie problem

No właśnie w tym tkwi problem, iż mi się dziewczyny nie podobają! :) Zastanawiam się, mimo, iż kobiety mnie nie pociągają. Lubię chłopców, są świetni i przystojni, dziewczyny.. są ładne, potrafię to stwierdzić, że jakaś jest ładna czy coś, lecz nie podoba mi się żadna... ba! Nie potrafię sobie nawet wyobrazić takiej sytuacji, że dziewczyna mi się by miała spodobać ;) Więc sądzicie, że to hormony/dojrzewanie? :)

Autorko - jeśli jeszcze jesteś - wiesz, jak dla mnie jesteś hetero. Może próbujesz podświadomie ukryć jakieś swoje inne problemy pod przykrywką tego zastanawiania się? Ewidentnie mogę powiedzieć, e dojrzałaś. Może też przez to te myśli? Odkrywamy w tym czasie swoją seksualność, a przez to też orientację. Przypomnij sobie (co nie będzie trudne bo jeszcze jesteś młoda) swoje dzieciństwo. Kto ci się podobał? Na kogo chciałaś zwrócić swoją uwagę? Na chłopców, czy dziewczynki? A może na obie płci? Nie możesz, aby to tobą zawładnęło! Trzeba żyć i tyle! Nie zastanawiaj się, działaj, tańcz, znajdź jakieś hobby (wiem, wiem " łatwo powiedzieć" ale to naprawdę nie takie trudne ;) ), kup psiaka, którym będziesz się opiekować, może wolontariat? Obowiązki w domu, cokolwiek! Dziewczyno! Gdy się zastanawiamy popadamy tylko w depresję! Nawet osoby najbardziej pewne swojej orientacji mając trochę wolnego czasu na zastanawianie się robią się nie pewne... Mam siostrę. Ona zawsze się zastanawiała.... wyżalała mi się, że nie będzie miała dzieci i męża i wg jak będzie lesbijką, a ona nie jest pewna.. mimo, iż chłopaki się jej podobali to ona wciąż się "bała" lub nawet nie bała ale zastanawiała... Jak teraz jej czasem to przypomnę, to tak się z tego śmeijemy! :D Ma męża, od lat 10, trójkę przeuroczych dzieci i nawet nie myśli o dziewczynach ;) Mam też koleżankę, która mimo iż ma męża, wciąż czaaasami podnieci ją myśl o dwóch konietach w intymnej sytuacji... a jest 100000000% hetero ;) Dojrzewasz, zastanawiasz się, zaczynasz rozumieć świat i tak dalej i starasz się wszystko wyjaśniać, być do 200% pewna wszystkiego i poznać sb ale tak się nie da ;) Dziewczyno, żyj! Jak ci się spodoba dziewczyna - to się spodoba ;) (to też nie znaczy że od razu homo) Jak ci się spodoba chłopak - to się spodoba ;) Powodzenia życzę ;)

W Twoim wieku większość dziewczyn tak ma, tylko nie wszystkie się do tego przyznają.