Mysli samobojcze

3 x wpadalem w depresje.2 x sam z niej wyszedlem ale 3 x nie dam juz rady.Moje zycie jes beznadiejne Wracam do domu po pracy i jestem sam jak palec.Spie ogladam tv i net.taka codzienn monotonia.Kiedys bylem aktywnym czlowiekiem.

Też tak miałem Przez trzy lata wracałem do pustego domu Powiesiłem sobie sznur w łazience żeby w każdej chwili móc z niego skorzystać Teraz dziękuję Bogu i wszystkim świętym że tego nie zrobiłem Poznałem cudowną kobietę która przywróciła mi wiarę w życie Warto czekać,nie warto kończyć...

wy to przynajmniej robote macie, a ja tkwie bez grosza przy d***e w 4 ścianach od 3 lat, nie masz roboty jesteś zerem, znajomi w d***e mają, kasy nie ma, to po co sie z nim spotykac ehh

Ej no chyba nie jest aż tak źle? Mam podobnie, praca, do domu....sen znowu praca ;D Czasami tyle miałam na głowie, że nie wiedziałam jaki jest dzień tygodnia. Wracając do domu marzyłam aby się położyć i juz o niczym nie myśleć. Kontakt z ludzmi w pracy to nie to samo co przyjaźń...czasami brakuje kogoś komu można wypluć swoje bóle, zapytać o zdanie. Tak sobie myślę, że właśnie tak rodzi sie deprecha brak mozliwości porozmawiania... Próbowałeś chodzić na spacer? Nawet ot tak sobie posiedziec wśród ludzi, popatrzeć na świat? Mnie często pomagało ;)

A co Cie powstrzymuje zeby znowu byc aktywnym czlowiekiem? Zeby np. zaczac biegac nie potrzeba nie wiadomo jakich nakladow finansowych-wystarcza wygodne buty i checi. Podejrzewam,ze to wlasnie checi najbardziej brak :( Nie poddawaj sie, dla Ciebie tez zaswieci slonce!

Na brak kasy nie narzekam,bo nawet niezle zarabiam.Narzekam na brak motywacji.Po 20 atch malzenstwa zona odeszla do jakiegos pajaca.dzieci sa ze mna,ale juz dorosle.maja swoj swiat.Poznalem kogos,ale ta osoba grala kogos innego,a kims innym byla.Najgorsze jest to ze nabralem siemam z nia dziecko ktore ma 4 mc i go dotad nie widzialem,bo ona mnie odizolowywuje.Sziecko jest z nieformalnego zwiazku,wiec tylko droga sadowa mi pozostaje.Nie mam sily,checi,motywacji na walke o cokolwiek