zmęczona byciem samą ze sobą

cześć usmiech.gif mam na imię Justyna i mam 20 lat. Od pewnego czasu coraz bardziej dokucza mi samotność. Bardzo chciałabym być kochana przez faceta i móc kochać. Brakuje mi bliskości i czułości. I tak jest od 3 lat. Od tej pory nikt nawet mnie nie przytulił. Wymyślam sobie różne rzeczy, hobby, wyjazdy itp. i to w pewnym stopniu zastępuje mi to cholerne uczucie pustki. Od pewnego jednak czasu stało się to coraz bardziej uciążliwe. Ciągle wysłuch*ję od koleżanek jakie są szczęśliwe, gdzie to nie bywają z facetami. A mnie tego bardzo brakuje. Tak na prawdę tylko raz miałam chłopaka i to bardzo nieudanie bo okazała się prostakiem który mi ubliżał. Dał mi tylko przedsmak, rozbudził uczucia i odszedł. Teraz nie mam nikogo i nie zanosi się na to abym kogoś poznała. Nie wiem czym to jest spowodowane. Czuję się przez to bardzo nieatrakcyjna i niewarta uczuć. Co mam robić i jak sobie radzić? Proszę o pomoc.

ciesz sie wolnoscia dziewczyno, mi sie marzy zeby moc wyrwac sie samemu gdzies na tydzien chociaz, jak nie jestes gruba to ja sie chetnie toba zajme, bede cie przytulal dzien i noc

wiesz tylko, że ja mam jakieś dziwne poczucie, że nigdy nikogo nie będę miała. Do tej pory omijano mnie szerokim łukiem jakbym była jakaś trędowata. Moja próby poderwania kolegi spełzły na niczym. Nie wiem czy mam szanse kogoś poznać. Do klubów nie chodzę, nie jest typem domatora ale tez jestem osobą bardzo spokojną i raczej rozważną, ciężko jest mi zatem kogoś poznać.

ja tez tak mam