Nie chcę dzieci

Dziwne to trochę dla mnie... Jak byłam mała, to zawsze mówiłam, że chcę zostać mamusią, normalnie bawiłam się lalkami i z ciekawością zaglądałam do wózków. Jak byłam nastolatką urodził mi się brat, którego przewijałam, karmiłam, kąpałam, wychodziłam z nim na spacery i ogólnie niańczyłam. Na etapie liceum nie zastanawiałam się czy chcę być matką czy nie, bo to chyba nie czas na takie rozważania, ale gdzieś tam pojawiały się tematy "o, ładne imię. Nazwałabym tak dziecko". Od kilku lat mam chłopaka i jesteśmy już w takim wieku (26 i 27 lat), że pojawiają się przebąkiwania o ślubie i z jego strony teksty, że za jakiś czas, będzie trzeba myśleć o potomstwie, a nie o kocie (namawiam go na kota ;)) I tu pojawia się problem... Ja po prostu nie widzę siebie w ciąży, w roli matki. Nie widzę dziecka u boku myśląc o sobie za kilka lat. Nie widzę moich rodziców w roli dziadków. Na samą myśl wywraca mi żołądkiem. To nie jest tak, że nie lubię dzieci, bo chętnie zajmuję się dziećmi koleżanek i jestem taką fajną ciocią do wygłupów i rozpieszczania, uwielbiam te maluchy! Przez jakiś czas pracowałam w szkole i też świetnie dogadywałam się z dzieciakami (klasy 4-6), ale myśl o swoim dziecku po prostu napawa mnie tak ogromnym przerażeniem, że zakrawa już o jakąś fobię. Czy to normalne?

0/10

tak oczywiscie ale z bogiem nie ma rzeczy niemożliwych

ja już w gimnazjum mówiłam że dzieci nie chce mieć w liceum mówiłam to samo, teraz jestem studentką, mam narzeczonego i nie mówię tego tak stanowczo bo nie wiem czy mi kiedyś nie odbije i nie zachcę, nie można niczego stwierdzić na zaś, ale póki co czuje , że nie chce, mówiłam mojemu facetowi parę miesięcy temu , że ja mu nic nie mogę obiecać z tych rzeczy, bo nie wiem czy będę tego chciała. kobiecie chyba ciężej zdecydować się na dziecko - może utyć, mieć rozstępy, cellulit, szramę na brzuchu lub rozciągniętą pochwę...ciężko mi teraz wyobrazić sobie, że poświęcam tak swoje ciało dla kogoś.

u mnie na odwrot, nigdy nie przepadalam za dziecmi, nudzily mnie i nadal nudza, ale za moimi szaleję, bo to zupelnie inna bajka, kiedy mozesz kogos wychowywac i ten ktos jest podobny do ciebie i twoich bliskich. Nigdy w aspekcie dzieci nie myslalam o swoim ciele - nie jestem jego niewolnicą, to ja nad nim panuje;) Mysle, autorko,ze albo jeszcze facet nie ten, albo czas nie ten ( masz jeszcze z 10 lat) albo nie masz najlepszych wspomnien z dzieciństwa. Spokojnie, masz czas do namyslu, dojrzejesz ( lub nie).

Chcesz kota? Mam slicznego persa na sprzedaz ale nie moge znalezc dla niego nowego domu. Sliczny uroczy kocurek...

ja mam 23 lata i na tą chwile też nie wyobrażam sobie siebie jako matki .Nie wiem też jestem jakoś negatywnie nastawiona..

skoro nie chcesz to ok, nie musisz , to nie jest cos typu must have, ale skoro nie chcesz to rob tak zeby nie miec bo potem bedziesz nastepna co to wypisuje ze nie wyobraza sobie swojego dalszego zycia bo jest w ciazy! baw sie, uzywaj zycia, kochaj. ja nie lubilam dzieci, nie marzylam o nich, nie chcialam az do pewnego momentu gdy sie po prostu zdecydowalismy z mezem i odlozylismy zabezpieczenia na bok i zaszlam w ciaze, a po roku w druga. to byl moj czas. teraz mam 2 dzieci. na Ciebie tez czas przyjdzie albo i nie bo mam znajome co dzieci nie maja a po 40 grubo juz sa a jedna to nawet juz menopauze przechodzi (48 l)