nienawidze zyc

noce nie przespane dni sie dluza to co kiedys sprawialo mi radosc juz mnie nie obchodzi zmuszam sie do wychodzenia z domu i zrobienia czegokolwiek jeszcze dwa lata temu tak nie bylo wszystko ze mnie uszlo musialam to gdzies z siebie wyrzucic szkoda ze w tamtym roku gdy bylam na skraju zalamania nie skonczylam ze soba teraz nie mam na to odwagi...

nie masz rodziny albo przyjaciol? kogos przyjaznego?

depresja- proszę iść do psychiatry

co ci sie stalo?

mam znajomych i rodzine przy czym dla tych drugich od malego jestem wycieraczka na ktorej moga wyladowac swoje frustracje

powinnas sie od nich chyba odizolowac! szukac pozytywnych ludzi :)