CO SIĘ Z NAMI STAŁO?!

Jestem w związku 4 przeszlo lata. Na początku szalone chwile miłosć na zabój, później deklaracje poważny związek a dziś mieszkamy razem jesteśmy zaręczeni i planujemy ślub. I teraz zaczyna się pipszyć ja jestem kobietą z temperamentem wybuchowa co jest minusem a on ukojeniem dla mnie ale niekiedy ukojenie przeradza się w obojętność. Zaczyna się między nami coś psuć bardzo się Kochamy ale nasze kłótnie potrafią być tak bolesne i chamskie. To co dla mnie jest problemem dla niego żadnym i właśnie to mnie tak najbardziej irytuje. On nie dostrzega problemu w niczym, nie pomaga rozmowa, płacz, foch, nie odzywanie się. Popadł w jakiś stan znieczulicy a im więcej czasu mija tym bardziej zaczyna mnie to dobijać. Co począć, jak uzmysłowić facetowi że jesteśmy inaczej skonstruowane i niektóre rzeczy sa dla nas przegięciem???

Przegięciem jest to, że za wszelką cenę jesteś z kimś, kto Cię nie szanuje i nie wspiera, do tego "drażni". W każdym szaleństwie musi być jakaś metoda, ale tu to jakieś marne drgawki.

Nie jestesmy za wszelka cene, czuje że jest dla mnie bratnią duszą pociaga mnie rozsmiesza wiele rzeczy robimy razem tylko pytam kiedy jest żle jak mam mu to powiedzieć jak dotrzeć do niego? Mi przeszkadzaja detale bo jestem idealistką a on wyznaje zasade z dnia na dzien jakoś to bedzie, jak sie opanować w sytuacjach kiedy twoj idealizm zostaje zachwiany a facet udaje ze nie wie o co chodzi albo dlaczego sie tak wkurzam. Czy wymagam od niego za duzo?

On nie udaje, on taki jest. Dlatego moim zdaniem na dłuższą metę nie dacie rady ze sobą być.