Chce sie poprostu wygadać...

Witam. Jestem w 12tc, od ponad tygodnia jestem chora na angine... Obecnie przebywam w niemczech, ojciec dziecka jest w polsce i chyba nie ma zamiaru tu przyjezdzać... od ponad dwóch lat czekam na niego az przyjedzie... Zostałam z tym wszystkim sama, mieszka z matka i jej facetem, z nim praktycznie nie rozmawiam, a matka i tak ma mnie gdzieś tylko o siebie dba i faceta... z polski z rodziny tez nikt sie nie przejmuje nawet nie zadzowni... juz nie daje rady, jak dziś mojej matki do teraz nie ma w domu mimo ze o 14 skonczyła prace, jest gdzies ze swoim facetem mimo świadomości, ze w domu nie ma nic do jedzenia, nawet bułki.... czuje sie taka samotna, nie wiem co mam robić, u ginkologa dowidzialam sie ze dziecka ma lekki obrzęk potylicy, jestem przerażona ale nikt mnie nie pociesza, nikt nie przejmuje sie tym jak sie czuje, ze powinnam o siebie teraz dbać.. Ja moglam tolerowac swoje życie takie jaki było, podobnie byłam wychowana wiec przywykłam do tego, ale teraz gdy wiem ze mam dziecko w sobie... nie chce dla niego takiego zycia ;(( nie mam sie nawet do kogo zwrócić, już nie wiem co mam robić ;(((

A gdzie mieszkasz w Niemczech?nie masz znajomych?

To idz i kup bulke

To jak Cie zapłodnił, pocztą? Skoro 2 lata czekasz aż przyjedzie?

Badzcie normalni ludzie dziewczyna chce sie wygadac a wy jakies glupie teksty to jest zalosne naprawde ;/ az sie nie chce pisac na tych forach ;/

dorosła jesteś? to sama o siebie zadbaj, nikt ci w tym wieku ani noska nie wytrze ani nie przypilnuje żebyś witaminki łykała...

Dzięki Monia. Własnie dlatego nie odpisuje na takie komentarze, bo wiem, że takie rzeczy piszą ludzie którzy jeszcze w zyciu nic nie przeszli i nie widza jak to jest i jak człowiek na prawde potrafi czuć sie zrównany z ziemią i czuć sie zerem. Z reszta mogłam się spodziewać, że nawet na tym forum znajda się takie osoby, bo teraz tacy to wszędzie. Czasem w sercu życze im tego samego, skoro potrafia się naśmiewać z czyjegoś nieszczęścia, ale wierze ze to już kiedys osądzi Bóg.