Paraliż senny, czy też macie?

Dziś obudziłam się, nie mogąc ruszyć żadną częścią ciała. W dalszym ciągu śniłam - miałam koszmar, że ktoś jest w moim domu, puszcza wodę w łazience, śmieje się, rozmawia, jacyś ludzie buszowali w moich rzeczach. Po "obudzeniu się", kiedy dalej nie mogłam się ruszyć, tylko leżeć, dalej słyszałam część tych głosów i byłam potwornie przerażona, myślałam, że to się dzieje naprawdę. Paskudne uczucie, dopiero po chwili, może 20, 300 sekundach mogłam poruszyć ręką i odgłosy zniknęły a ja uświadomiłam sobie, że to był jakby sen. Mój mózg chyba nie ogarnął, że już się obudziłam i koszarował dalej w najlepsze. Czy was też to czasem spotyka? Pytałam koleżanek w pracy, tylko jedna przyznała, że kiedyś miała coś podobnego...

odstawilas ostatnio narkotyki (pytam powaznie)?

Nie, nigdy nie brałam, w ogóle przez ostatnie lata nawet nie piję.

Ja też miałam dosyć często parę lat temu ale mi przeszło

Ja kiedyś miałam to często, potem samo przeszło. Głosów nie słyszałam, ale nie mogłam ruszyc żadną częścią ciała, miałam poczucie że się duszę , a nie mogłam zaczerpnąć tchu. Miałam taki sposób, ze cała się skupiałam i rozhuśtywałam nogę. Od tego wstępowało życie w całe ciało. Ale to jest bardzo nieprzyjemne, do tego stopnia, ze czasami bałam się iść spać.

tez spotyka... ja kieyds sie w nocy obudzilam bo ktos sie nade mna pochylał, widziałam zarys cimnej sylwetki pochylajacej sie nade mną, nie widzialam rysów twarzy, nie mogłam ruszyc ani reka i nogą , nie moglam nawet krzyknąć, po kilku sekundach postać zaczęła sie rozmywac i znikla a ja znów zaczelam czuc wlasne cialo. masakra ale z tego co slyszalam wiel osob tak ma. Napisz, czy ostatnio cos moglo wplynac na Twoje życie duchowe? np. czy modlisz sie więcej?

Często miałam , przeszło odkąd sie rozwiodłam z mężem .. Myśle ze to było spowodowane stresem, bo teraz kiedy jestem wolna i nie czuje żadnej presji przeszło mi jak ręka odjął.

Zauważyłam, że to się najczęściej zdarza, jak wyjeżdza mój facet, kiedy śpię sama. Normalnie mnie nie dobudzisz, nie mam koszmarów, Jak zostaje sama, to się nagle zaczyna. Ogolnie nie wiem, czy to ma związek z modlitwą, czasem jak się boje i śpię sama to po prostu więcej się zwracam do Boga (bo wiadomo, głupio przyznać, ale jak trwoga to do Boga).

I przestańcie z tym modleniem sie , to nie ma nic do rzeczy. Mi tez sie to przydarza często. Trzeba wtedy skupić wszystkie myśli na jakiejś części ciała np palcu u nogi , przechodzi .. Kiedys myślałam ze wychodzę z ciała we śnie, bo czułam powrót przez czubek głowy i słyszałam przeraźliwy pisk.

Pytalam o zycie duchowe bo podobno ma to jakis związek. Ja ostatnio o tym rozmawiałam z duchowną osobą, która jest zdania, że te paraliże zdarzaja się często (chociaż nie zawsze) tym, którzy otwieraja kolejne "drzwi" w swoim duchowym rozwoju. Podobno to przejściowe. Ja miałam w życiu taki okres, że ze względu na ciężką chorobę mojej mamy bardzo dużo się modliłam i od tego czasu miałam te paraliże. Teraz juz na szczescie coraz rzadziej.

Też miałam te paraliże. masakra. Budziłam się wykończona po takiej akcji. Jak opowiedziałam o tym takiej jednej mojej koleżance to urwała kontakt ze mną. Też mówiła coś, że to związane z życiem duchowym, ale w tym sensie, że ja jestem jakąś "złą osobą." Na szczęście już dawno nie miałam tych ataków.

Mnie też zabolało, bo jedna z koleżanek których pytała rzuciła właśnie coś w tym stylu, coś własnie, że może mam coś na sumieniu. Nie uważam, żeby tak było, trąci to troche zabobonem :/

Wrażliwi ludzie tak mają. Ja nie jestem związana z żadna wiara, żadnym kościołem a tez to przechodzę od dziecka. Teraz troche mniej ...

modelnie sie ma do rzeczy i religie... ogolnie sprawy ktore wiaza duze emocje, ja nigdy nie bylem religijny... ale mozna powiedziec obiektywnei ze moja byla kobieta byla moja prywatna religia i bogiem jednoczesnie, kiedys poszla z takim typem na biznesowa kolacje i mialem taki paraliz... kwestia silnych emocji

Emocje to natura nie religia :)

Dziewczyny poczytajcie o tym to jest normalne jak spisz na plecach I takie cos sie wydarzy☺ a to ze jakiej glosy czy kogos widzicie to tylko sen ☺

Miałam to raz i byłam przerażona,cały dzień dochodziłam do siebie,myślałam,że mnie coś opętało.Zdarzyło się to kilkanaście dni o narodzinach mojej drugiej córki.

Możliwe, że to związane jest z wrażliwością, bo ja jestem bardzo wrażliwym typem. Poczytam o spaniu na plecach, ale teraz ataków nie mam, a śpie tak samo jak dawniej, kiedy miałam.

Słyszałam też że ibuprofen powoduje koszmary jeśli się go bierze dużo

Nie rozumiem czemu wiążące to z religia, przeciez to jest nieprawidłowe działanie organizmu, to jest tak ze umysł budzi sie wczesniej niz ciało i dlatego odczuwasz świadomość ale nie mozesz ruszyć ciałem bo nawet gałki oczne sa w stanie uśpienia , jakby hibernacji. Proste do wytłumaczenia.

Miałam taki okres w życiu. Aż bałam się zasypiać. Mój pierwszy taki sen był o tym, że niby moja dusza wyszła z ciała, widziałam siebie w pokoju na łóżku, i myślałam dosłownie, że "to już koniec", z jakiegoś powodu byłam przeświadczona, że umarłam (a mam 24 lata, więc trochę wcześnie). Nie przejmuj się tym. Jak widzisz wiele osób tego doświadczyło i moim zdaniem nie ma czego się doszukiwać na wyrost. Chociaż doświadczenie nieprzyjemne moim zdaniem :).

Dzięki, trochę mnie to pocieszyło :) Od kilku nocy jest spokój, wczoraj już właściwie nawet nie bałam się zasnąć. Poczytałam też o tym trochę i chyba to mnie uspokoiło. Chociaż wrażenie było przerażające, dobrze wiedzieć, że nie jest się z tym samemu :)