Przeraża mnie moja głupota

To, że większość czasu spędzam na marzeniach niż rzeczywistości. Potrafię wbić sobie jakąś osobę do głowy i chodzić uszczęśliwiona, chociaż w realnym życiu nic nie mam i nikogo. I potem przychodzi taki moment jak teraz, że rzeczywistość daje mi siarczysty policzek i spadam na ziemie. I boli jak cholera. :(

to nie głupota...,dobrze,że marzenia dają Ci szczęście:)

Czasami dobrze jest uciec w marzenia i w nich być szczęśliwym.Kto ci broni, marz o czym i o kim chcesz.

Hej:-) rozumiem ci bardzo dobrze ja sama tez mam takie podejscie do zycia,mam22lata,zycie takie sobie wiec wole przeniesc sie w swiat z marzen:-) a starcie z rzeczywistoscia jest ciezkie, mam nadzieje ze to nie bedzie jakies pograzajace na prayszlosc:-) aczkolwiek z drugiej str w miedzyczasie zycie uletuje miedzy palcami, . .

ale ja właśnie za bardzo uciekam.. To jedyne co daje mi chwilową radość. Ale to już mi się chyba wymyka z pod kontroli.. Ostatnio widziałam takiego chłopaka i przez miesiąc nie mogłam myslec o niczym innym i własnie dziś nadszedł dzieś kiedy rzeczywistość dała mi w twarz.. bo przecież i tak pewnie nigdy go nie poznam a zresztą on pewnie szuka prawdziwej kobiety a nie małej dziewczynki. W ogóle to co ja robie w życiu to same głupoty, same wycofywanie się, same uciekanie od wszystkiego i ogólnie powinien mnie ktoś stłuc żeby mi te głupoty z tego pustego łba wyleciały..

:(

Hehehe

no hehehe