pamietnik nastolatki

Cześć! Odkopałam w weekend swoje pamiętniki z okresu dojrzewania i przeraziłam się. Prawie wszystko jest wyłącznie na jeden temat. Chłopaki. Że spojrzał, że nie spojrzał, że poszedł z inną, że coś powiedział, a czegoś nie powiedział. Wszyscy chłopcy z dzielnicy, ze szkoły, z kościoła i skąd tylko się dało - wszyscy, którzy stanęli na mojej drodze :) przy czym kryterium było tylko jedno - przystojny :( Pomijając egzaltację, marne wiersze i wszystko to, co można wybaczyć piętnastolatce przeraziłam się trochę płycizną mojego ówczesnego życia wewnętrznego. Nie chcę wyjść na histeryczkę - przechodzę właśnie psychoterapię i stąd ten powrót do dzieciństwa, analizując zastanawiam się czy nie świadczy to jednak o deficycie czegoś jakichś niezaspokojonych potrzebach..? Pytanie: też w tym wieku myślałyście głównie o chłopcach, miłostkach, zauroczeniach itd? Czy miałyście jednak jakieś ciekawsze zainteresowania? Pozdrawiam wszystkie już-nie-nastolatki :)

Jestes dziwnym przypadkiem. Kazda normalna pietnastka mysli o nauce, polityce, kulturze i sztuce;-)

Ale żeby aż tak? Trzy zeszyty, kilka lat rozwoju psychofizycznego i zero jakichkolwiek innych podniet? Zeby chociaz jakis bunt, muzyka, jakies problemy egzystencjalne.. Spokojnie, chcialam to tylko skonsultowac ze spoleczenstwem :)

to pisalam ja prawiepani

kobiety płycizne mają w natrze tylko mężczyźni kochają sercem i za serce