odnalezienie ojca po 17 latach

to przestan myslec w kategoriach Nie jestem pewna czy chcę go poznać,on może mieć rodzinę,a ja mogę swoim pojawieniem się zniszczyć mu życie.

właśnie się zdecydowałam i chcę wiedzieć na czym stoję

skoro sie zdecydowalas uloz sobie plan dzialania bo potrzebujesz informacji ktorych ktos nie chce ci udzielic

I tutaj jest problem,w dokumentach ojciec nieznany.Rodzina twierdzi że nic nie wie

z tego wniosek ze rodzina albo nie zostala poinformowana albo nie ma ochoty sypnac matki tak wiec sa jeszcze znajomi oraz calkiem nieznajomi z lat twojego poczecia

muszę sama dojść do prawdy.Popytam jeszcze znajomych mamy

nie musisz tylko chcesz i nie zadawaj pytan wprost bo cos tu piramidalnie smierdzi skoro wszyscy nabrali wody w usta

Jak mam się dowiedzieć nie zadawając pytań?

pomysl o znajomych matki, kims z okolic - ksiadz? jakas stara sasiadka? (o ile sie nie przeprowadzaliscie)

musisz być pewna swojej decyzji to może zmienić całe twoje życie.

wiem że to poważna decyzja,ale przemyślałam to na wszystkie możliwe sposoby i wiem że jest mi to potrzebne.Chcę wiedzieć kto mnie spłodził

nie wiem czy warto grzebać się w przeszłości i to pisze ci 40 latka, która była adoptowana wiem że mam rodzeństwo ale nie wiem czy chciałabym ich szukać grzebanie w przeszłości jest jak otwieranie puszki Pandory, nic dobrego z tego nie wyniknie twoja mama musiała mieć powód, dla którego ukrywała kto jest twoim ojcem, zapewne chciała chronić cię przed rozczarowaniem jeśli tyle lat nie dążyła do kontaktu z tym człowiekiem to najpewniej nie był wart tego by zaistnieć w twoim życiu

Mój syn też zgłosił się do mnie po 17 latach. Podobna historia do Twojej. Jego matkę znałem bardzo krótko. Dowiedziałem o jego istnieniu kiedy był mały ale jego matka nie zgadzała się na kontakty. Łożyłem na jego utrzymanie i miałem wrażenie że jego matce zależy tylko na tych pieniądzach. Kiedy zgłosił się syn byłem bardzo szczęśliwy. Moja żona wiedziała o jego istnieniu i przyjęła go do rodziny. Niestety późno załatwiliśmy tę sprawę ale lepiej tak niż wcale. Mam 10 letniego syna z żoną, powiedzieliśmy jemu i bardzo się ucieszył że ma brata, teraz doskonale się dogadują. Cieszę się że tak się potoczyły sprawy :) Ale muszę przyznać, że mam wspaniałą żonę :)

pomyśl logicznie, być może twój ojciec to typ spotkany jednorazowo na jakieś pijackiej imprezce być może z matką w ogóle się nie znali po co prawie po 20 latach szukać kogoś kto nie ma pojęcia o twoim istnieniu lub co gorsze np. wiedząc że twoja mama zaszła w ciążę nie chciał jej znać ?

Wolę znać najgorzszą prawdę niż do końca życia zastanawiać się nad tym kto jest moim ojcem.

naoglądałaś się za dużo Hollywoodzkich produkcji z happy endem i wyobrażasz sobie że twój ojciec to wspaniały człowiek i padniecie sobie ze wzruszeniem w objęcia rzeczywistość może być zupełnie różna od wyobrażeń

Nie wyobrażam sobie histori z happy endem.Jestem przygotowana też na to, że może mnie odrzucić,ale wtedy będę wiedzieć na czym stoję

Ja też byłam w podobnej sytuacji jak twoja ,uparłam się,postawiłam na swoim i go odnalazłam.Nie warto było.Okazało się że jest narkomsnem po dwóch odwykach,a obecnie siedzi w więzieniu za usiłowanie zabójstwa

Proponuję najpierw zapytać osoby od której dowiedziałaś się że twój ojciec żyje.Na pewno musi coś więcej wiedzieć

Wiem to od sistry mojej mamy,powiedziała,że też nic więcej nie wie,ale mama powiedziała jej,że żyje i jak czegoś więcej się dowie to mi powie

skąd jesteś ,jak mama ma na imię?mogę pomóc.

Jak niby możesz pomóc?

Musisz uprzeć się,za wszelką cenę dążuć do prawdy.Ktoś coś musi wiedzieć i w końcu jak będziesz naciskać to się dowiesz

hmm, dziwne jest to, że Twoja mama sama uznaje go za zmarłego i tak oficjalnie to podtrzymuje, musi mieć bardzo poważny powód, żeby tak zrobić, nie pomyślałaś o tym? jakbym ja tak kłamała, to by znaczyło, że ten ktoś mnie skrzywdził i fizycznie i psychicznie, ale dziecka nie potrafiłabym usunąć i najprawdopodobniej też bym je chowała, a jako oficjalną wersję o "tatuśku" uznałabym, że nie żyje, rozumiesz?musisz z mamą pogadać, ale delikatnie, bo coś pewnie jest na rzeczy, powodzenia.

wiem że coś jezt na rzeczy ale chcę poznać prawdę i swoje korzenie

I bardzo dobrze.Nawet jak Cię odrzuci to nie będziesz już się tym zadręczać.Lepsza najgorsza prawda niż najsłodsze kłamstwo

To bardzo poważna decyzja.Nie powinnaś podejmować jej pod wpływem chwili

Wiem ale czuję,że takie spotkanie jest mi potrzebne i zrobię wszystko by dojść do prawdy

Moim zdaniem po tylu latach to nie ma sensu

Może się okazać że masz przyrodnie rodzeństwo i może być fajnie :p