Chyba popełniłem błąd..

Na karku stuknęło 20 lat z hakiem, z dnia na dzień zastanawiam się czy dobrze robię w życiu. Jestem sam.. i już do tego się przyzwyczaiłem. Duża łatwość w nawiązywaniu kontaktów z kobietami.. a jednak... Staram się nie angażować w związki. Moja sytuacja życiowa jest nieco niestabilna, a nie chcę kogoś obarczać swoimi problemami. Próbuję wszystkich uszczęśliwić, sam na tym tracąc. Postanowiłem, że zacznę myśleć o związkach gdy będzie normalna praca i parę innych warunków, które sobie jakiś czas temu ubzdurałem. Chcę by druga osoba czuła stabilność.. ale powoli zaczynam wątpić we wszystko. Kobiety, które były mną zainteresowane, a mi się nie podobały, od razu informowałem, że nic z tego nie będzie (nie zamierzam bawić się czyimś życiem). Tam gdzie zainteresowanie było obopólne pojawiała się jakaś przeszkoda, ja wmawiałem sobie "zasługują na więcej" i odpuszczałem. Widzę bezsens.. chociaż z natury jestem osobą (podobno) bardzo towarzyską, pełną humoru i takie robie wrażenie to w rzeczywistości nikt nie wie jak jest na prawdę.

ile masz lat dokładnie?

Na wszystko przyjdzie czas. Czasem warto poczekac na to wlasciwa osobe niz byc w zwiazku bo wiek , bo ludzie gadaja i takie tam. Ja spotkalam tego jedynego w wieku 26 lat. Warto poczekac.

Jestes bardzo rozsadny, ale czemu sie unieszczesliwiasz?

To są początki depresji

chyba t sie stolek jak mu sie noge podpiluje kupic ci atlas na mikolajki czy do konca zycia bedziesz sie bawic w atlasa?

A nie pomyślałeś że to działa w dwie strony bo może to właśnie druga niestabilna osoba pomoże ci ustabilizować twoje życie a nie próbując stworzyć związku nigdy nie będziesz wiedział jak to będzie a kto ni. Próbuje ten zawsze traci