Nieśmiałość

Witajcie. Jestem bardzo nieśmiałą dziewczyną i chciałabym to zmienić. Przeczytałam chyba każdą stronę w internecie dotyczącą tego tematu i nic to nie pomogło. Rady jakie ludzie piszą są dla mnie abstrakcyjne. Zastanawiałam się nad psychologiem czy kimś takim, ale wstydziłabym się tam chodzić i mówić o swoich problemach. Nawet z rodzicami na ten temat nie rozmawiam. W szkole bardzo mało osób ze mną rozmawia, sama nie wiem czemu. Jestem miła, pomocna, koleżeńska. Może chodzi o moją koleżankę, która w ogóle nie jest lubiana przez osoby zwłaszcza w mojej klasie. Przeczytałam, że ludzie postrzegają osoby nieśmiałe jako nieszczere... no i może jest w tym trochę prawdy, bo sama osobiście boję się powiedzieć drugiej osobie coś niemiłego. Proszę, doradźcie mi jak mogłabym pracować nad swoim charakterem. Jestem w ostatniej klasie i do szkoły średniej chciałabym pójść trochę odmieniona. Chciałabym być bardziej otwarta, szczera i przede wszystkim lubiana, a nie postrzegana jako obiekt pomocy, która zawsze i chętnie, i nic nie bierze w zamian. Męczy mnie takie życie. Zdaję sobie sprawę, że jest masa podobnych pytań, ale do każdego człowieka powinno podchodzić się indywidualnie. Z góry dziękuję za sensowne odpowiedzi (o ile ktoś napisze).

niesmiałość moja wynika z tego iz wydaje mi sie, ze zawsze zostane odrzucony,wyśmiany,ze nawet jak któraś dziewczyna mnie polubi,to tylko do czasu...pozniej znudzi sie,odrzuci..w ludziach nie pokładam ufnosci dlatego jestem sam i dobrze mi z tym :)

tobie też polecam taki tok myślenia ,polub samotnosc,szukaj Boga...On tylko jest wierny i pewny,pozdro :)

Akceptuję, a przynajmniej starałam się akceptować samotność. Jednak bardzo pragnę z kimś pogadać, spędzić trochę czasu, a nie samotnie siedzieć w domu i nic nie robić.