Samotne Święta

"Jak niewiadomo o co chodzi to chodzi o pieniądze" dokładnie tak teź było u mnie tyle tylko to ja byłam tą wykiwaną przez siostre. Postąpiła tak okropnie wobec mnie źe trudno sobie wyobrazić.

U mnie Samotne Święta wyglądają tak - bez rodziców, których już nie ma, bez męża i dzieci, których nigdy nie było - ze starym schorowanym, ale wiernym psem. Coraz bardziej odczuwam samotność, nigdy nie byłam taką osobą, zawsze towarzyska, z gronem przyjaciół wokół siebie. Teraz jestem sama.

gość dziś Mnie boli z jednej strony olanie przez rodziną, a z drugiej to, że część znajomych jak ognia unika tematów świątecznych przy mnie. Ja nie mówię by święta spędzać razem, ale przyjąć zaproszenie np. na poświąteczną kawę. A oni cisza... np. ze strony podobno przyjaciela, którego znam od 16 lat, znam widocznie za mało. Wiem, każdy wie co się stało... z tymi co nie znają mojej historii rozmawiam normalnie. Jak zapytałam kogoś dlaczego przed Wielkanocą milczał - usłyszałam, bo nie wiedziałam co Ci mam powiedzieć... :(

Może Bóg tak pokierował twoim zyciem, byś właśnie w cieżkich chwilach, wsparła duchowo i troszkę uzczęśliwiła prezentami dzieci z domu dziecka:)Mas cel, misję do wykonania, wiesz...? :)

nie wiem co sie wydarzyło ale często ludzi nie dzwonią nie odzywają się bo własnie tak jak piszesz nie wiedzą co powiedziec jak się zachowac a to dlatego ze nie chcą popełnić jakiejś głupoty myślę, ze w takiej sytuacji najlepiej jest powiedzieć dzwońcie i rozmawiajcie normalnie

W tydzień straciłam dwie najbliższe osoby i pracę... runął mi cały świat. Fakt dwójka bliskich przyjaciół była wtedy obok, nawet u mnie nocowali bym nie zrobiła czegoś głupiego... teraz są daleko. Wiem, że z nimi i w święta będę mogła pogadać przez telefon. Ale reszta milczała... jak się później dowiedziałam - nie wiedzieli co powiedzieć. Teraz tu gdzie mieszkam mam nowych znajomych, ale oni nie znają mojej historii. Z nimi spędzam weekendy, w tygodniu gadam przez telefon. A do dzieci z domu dziecka pojadę. Tyle mogę zrobić.