przegrane marzenia..

Mam juz prawie 19 lat. Od malego ciagnelo mnie do pilki i ogolnie do sportu. Najbardziej jednak do pilki recznej. W podstawowce juz jedna noga bylam w klasie sportowej, niestety moja mama w tym, jak i w innych przypadkach przekonala mnie aby tam nie isc. Bardzo chcialam w przyszlosci zostac sportowcem, ale naklanianie mamy "tyle godzin wfu w tygodniu, zmeczenie, kontuzje" przekonaly mnie wtedy do odpuszczenia. Taka sama sytuacja byla w gimnazjum. Teraz bardzo tego zaluje ze nie moge spelniac swoich marzen. Myslalam nawet czy teraz,nie poszukac czegos abym chociaz amatorsko mogla sobie grac czy cos. Bo jednak wiem ze na profesjonalne granie jest juz za pozno...co o tym sadzicie?

Jeszcze masz czas, żeby zrealizować te marzenia. Mamie powiedz, ze ona za ciebie nie umrze, wiec niech da ci żyć po swojemu. Fight for you dream ;)

Teraz nie mialaby w sumie nic do gadania, jestem juz dorosla. Wtedy jeszcze nie rozumialam co tak naprawde mnie cieszy...

Nigdy nie jest za pozno na marzenia. wiec.... glowa do gory i dzialaj. :)