Nie daję rady z pracą i studiami

Pracuję jako inżynier budowy, od 7 do 18 w Jeleniej Górze, studiuje w Poznaniu. Pracuje na delegacji i ciężko zabrac sie do nauki, dziele pokój z 2 kolezankami już po studiach. Studiuje zaocznie na 4 roku, ale mam zajecia co tydzien jak na budownictwie. Czyli faktycznie zero wolnego. Jakos dalam rade z pierwszym semestrem, ale teraz po prostu nie mam już sil.

Zastanawiam się czy da się to połączyć.

Obrotna jesteś. Ja w takim stanie już dawno popełniłbym samobójstwo.

Wszystko się da, ale wiadomo, wiąże się to z pewnymi wyrzeczeniami. Sama mam podobnie, mieszkam i pracuję w Krakowie a studiuję zaocznie w Katowicach na kierunku zarządzanie: http://www.wszop.edu.pl/kandydaci/zarzadzanie-i-stopnia,2,2,259,54,259 ;) zwłaszcza, że to kierunek łączący wiedzę ekonomiczną (finanse, marketing, prawo gospodarcze) z wiedzą psychologiczną.

Zresztą po co to piszę - na tym prostackim forum 90% stanowią jakieś dzieciaki i robotnice czy kasjerki z marketów :P

zależy.. jak leży... jaka jest sytuacja. Możesz poprosić o radę w biurze kształcenia, opiekuna, jeśli są to osoby, które służą dobrą radą. Tak jak dziekanat ma zazwyczaj złą reputację, tak na moich studiach mogłam liczyć naprawdę na fajną pomoc raz ze strony biura, raz rektora (spoko babka). To było takie moje ostre załamanie wtedy i sytuacja beznadziejna. Niestety tacy ludzie nie zawsze się trafiają, bo profesorki srorki nos w chmurach... A gdzie studiujesz, bo ja też w Poznaniu zaocznie + praca na cały etat? Zależy czego oczekujesz i jakie masz perspektywy na najbliższą przyszłość? Na 4 roku to tak średnio przerywać, a tym bardziej zrywać umowę. Co myślisz np. o urlopie dziekańskim?