rozstanie smsem.

Wciąż się kłóciliśmy, ostatnia sprzeczka przeważyła na wszystkim i zdecydowaliśmy w kłótni sms-ej o rozstaniu. Gdy emocje opadły postanowiłam go przeprosić - jak zwykle, ale on obrażony nie chce słyszeć o zgodzie, nie chce ze mną rozmawiać, jedynie wciąż oskarża. Zawsze po kłótni było to samo, tylko ja poczuwałam się do winy. Powiedziałam dosyć. Przemyślałam to i doszłam do wniosku, że jednak ma rację. Mamy po 30 lat, nie dogadujemy się kompletnie, to nie jest to czego szukam, on również szuka czegoś innego. Ale on nie chce się spotkać ze mną osobiście, napisał, że mu nie zależy, nienawidzi mnie i nie chce mnie oglądać i mam mu dać spokój. Nie wiem po co to utrudnia..

Zostawić to tak jak jest czy namawiać na spotkanie, spokojną rozmowę?

Te smsowe rozstania to szczyt chamstwa chyba ze seks i wspólne kolacje tez mieliscie smsami, no ale to 21 wiek w koncu. Olej kolesia, a jakby mu sie odwidziało to ew slub tez smsem. A co tam jak minimalizm to minimalizm.

No właśnie do tego zmierzałam, nie podoba mi się takie rozstanie, ale on na każdą moją prośbę wyjaśnienia sytuacji odpisywał : daj mi spokój, nie chce cie znać- obrażony. Więc stwierdziłam, ze nie mam siły z nim dłużej walczyć. I po kilku smsach z przeprosinami, napisałam, dobrze zgadzam się z tobą rozstańmy się to będzie najlepsze rozwiązanie obecnej sytuacji, o której możemy się zobaczyć. Wtedy zaczął pisać że mnie nienawidzi i nie chce oglądać. Mam już tego powyżej uszu. Czyli proponować spotkanie, czy zamilczeć i niech będzie tak jak jest.?