uzależniona od jedzenia..

czesć, otóż mam taki problem, nie mogę powstrzymać się od objadania się.. powinnam być na diecie, bo mam problemy zukładem pokarmowym , ale kazdy dzień kończy sie napadem obżartswa..po tym obiecuje sobie, z ejuż nigdy tego nie zrobie i tak wkółko... zauwazyłam że jak wstaje jestem w sdepresji nic mi się nie chce, a na mysl, ze mam to zrobić, od razu wstępuje we mnie życie.. tak jakby to jedyne co daje mi radość. Jakiś czas temu.. miewałam też takie epizody, ale jestem w terapii cały czas.. i na jakiś czas ustapiły, teraz znów to wraca. psycholog owszem trochę pomaga.. raz jest lepiej raz gorzej, na pewno lepiej niż było kiedyś.. miałam dużo wiecej innych problemów, z którymi się uporałam. Jednak te napady wciąż pozostały, nie wiem jak sobie z tym radzić.. jak wzbudzić w sobie motywacje do diety, do zdrowego odżywiania.. tu juz nawet nie chodzi o odchudzanie. po rpostu to jest tak jakby to jedzenie, było moim sensem życia.. z nadwaga nie mam problemu, choć też przywiązuje do tego wagę.. choć, nie martwię tym tak bardzo bo ważę około 45 kg.. ehh chociaż, to co tak naprawdę mam w głowie.. to mogłabym opisywac tutaj godzinami, a tak prawdopodobnie nie miałoby to sensu.. ale czy ktoś był wtakiej sytuacji, miał napdy bulimmi, kompulsywnego oibjadania, i poradził sobie zty,m jakoś.? czy jest tu jakaś dziewczyna ktoś. komu coś pomogło..? ale niekoniecznie psycholog, może jakaś pasja, zainetersowanie, co zrobić... by zacząć myśleć inaczej, by nie wszystko kręciło się w okół jedzenia...będę wdzięczna za wszystkie rady..

niestety mam identyczny problem. biore leki z fluoksetyna na zahamowanie apetytu ale srednio pomagaja. i doszlam juz do 65 kg :O