Boję się czy możemy do siebie pasować...

Podoba mi się pewien chłopak i to bardzo... zaprosił mnie gdzieś, ale mam obawy co do tego, czy byśmy w ogóle do siebie pasowali. On jest typem pewnego siebie imprezowicza, choć równocześnie widać, że traktuje innych na równi i odnosi się do nich z szacunkiem. Ja nie stoję może na drugim, skrajnym końcu, ale jestem troszkę bardziej wycofana, inaczej się zachowuję wśród ludzi i jestem poważniejsza. Choć równocześnie też lubię imprezy i czasem bywam wesoła i śmiała. Jednak przy powierzchownych kontaktach widać bardziej te pierwsze zachowania. Nie mam też jakoś 'gadane'. Z tego co wiem, to także jego rodzina jest podobna, siostra też odważna, lubiana etc. Taki typ, u mnie z kolei ja jestem podobna do mojej rodziny w pewnym sensie, nie jesteśmy takimi mega otwartymi ludźmi. Aż mnie zastanawia, co on we mnie widzi...bo nie zdążył jeszcze zobaczyć tej mojej drugiej natury, choć pewne przesłanki pewnie mu wskazują też coś innego Co o tym myślicie?

l

przeciwieństwa się przyciągają itp. może potrzebuje trochę z ciebie (życie to nie ciągła impreza) a ty trochę z niego. może tak jak ty widzisz w sobie pierwiastek towarzyskiej osoby, tak on pierwiastek wycofanego introwertyka.

Ja w sumie mam trochę cech wskazujących na pewność siebie; jestem asertywna, mam swoje zdanie i potrafię je wyrażać wśród ludzi (nigdy się tego nie wstydziłam, ale często ludziom się to nie podobało - wiadomo, przystosowanie społeczne etc). Ale w ogólnym sensie mam bardzo niestabilną samoocenę Ale może faktycznie... przeciwieństwa się przyciągają. Zabawne jest też to, że on sam określa siebie jako jeszcze trochę 'dzieciaka', a ja jestem uważana raczej za dojrzałą. Ale on ma duży potencjał i widzę to po nim.

up

to chyba wasza decyzja nie nasza

Jeszcze jeden paradoks - ja nie chcę mieć nigdy rodziny, dzieci, a on chce, ale dopiero za jakiś czas (młodzi jesteśmy, po 20stce ledwo)

/

Wiesz? Super gosc . Ale zabezpiecz sie bociany dzieci nieprzynoszom:-)

mi tego mówić nie musisz ^^

nie przejmuj sie niczym.