Jestem w ciąży!

O zgrozo. Mam 21 lat, od roku jestem z moim pierwszym chłopakiem. Tydzień temu odkryłam, że jestem w ciąży. Zabezpieczaliśmy się tabletkami, po to by nie mieć dziecka. A tu taki klops. On jeszcze nic nie wie, boję się mu powiedzieć. Nie czuję się gotowa. Jestem na trzecim roku, dopiero co wyszłam z domu. Nie wiem co robić. Zastanawiam się nad usunięciem. Co radzicie?

Najlepiej się zabij a nie dziecko chcesz zabijać d/z/i/w/k/o.

Gdybys regularnie brala tabletki, to bys nie wpadla.

Ja bym zatrzymała dzieciątko. będzie trudno, ale przy dobrej organizacji i pomocy rodziny dasz sobie radę.

usun bo sobie spieprzysz życie za młodu

było trzeba myśleć wcześniej o tym, a nie teraz dziecko zabijać :o

Zastanów się bardzo poważnie nad usunięciem. Rozumiem, ze to nowa, ciężka sytuacja, ze Twoje życie diametralnie się zmieni i nie ma się co oszukiwać ze będzie inaczej, ale przemysl parę kwestii. Po pierwsze masz chłopaka, zastanow się czy nie jest to mężczyzna z którym chcialabys założyć rodzinę, jak by zareagował - może warto powiedzieć mu o ciąży? Po drugie, cale życie będziesz pamiętać o aborcji - może po zabiegu będą komplikacje, które nie pozwolą Ci na zajście w ciążę w bardziej odpowiednim momencie? Po trzecie, skoro jestes na studiach, pewnie w innym miescie wiec wnioskuje ze nie masz wielkich problemów finansowych - czy rodzice lub ktoś inny pomógłby Ci gdy dziecko się urodzi? Przed Toba ogromna zmiana i ogromna decyzja do podjęcia, daj sobie czas, myślę ze powinnas porozmawiać z chłopakiem.

kiedy nie chce się mieć dzieci, obowiązuje zasada "podwójnego holendra"

Co to jest zasada podwójnego Holendra?

gumka i tabsy np

A po 10 to prowo! Nabrałam was! :D

Studiuje w innym mieście, ale rodzice ledwo ciągną. Nie są też razem, dlatego matka musi pracować za granicą by nas utrzymać. Z ojcem nie mam kontaktu. Wychowywałą mnie sama i widziałąm jak to jest ciężko, dlatego zdecydowałam się na aborcje. Nawet jakby chłopak chciał i zorganizował pomoc ze strony jego bliskich to i tak głównie ja będe się męczyć z dzieckiem i zmarnuje sobie życie. Wole nie powtarzać historii z domu.

Cóż, sytuacja jak zwykle nie jest taka prosta. Myślę, ze nawet jeśli się zdecydowalas powinnas mu o tym powiedzieć. Nie jestem wiele od Ciebie starsza, ale jeśli chciałabyś się nad tym jeszcze zastanowić lub po prostu pogadac napisz na maila chuckydoll@interia.eu

Nie podszywaj się podemnie

Powiedziałam mu i on chce tego dziecka. Jednak nie mamy pracy, rodzice mi nie pomogą, bak mieszkania, jego matka mieszka daleko. Nie wyobrażam sobie tego. Chyba wole nie urodzić. To moje ciało i życie.

Macierzynstwo to nic fajnego... Naprawde...

slyszalam ze to nie jest bajka... a czemu wlasciwie/

21 lat i ciąża to nie tragedia, zależy jeszcze w jakim wieku jest twój facet i czy juz po studiach? Bedzie ciezko, ale bez przesady, nie jestes juz dzieckiem.

i jak potoczyły się sprawy?

dasz radę ..

usunęłam w Niemczech i nie żałuję