Teść jak skała

Wkurzyłam się jak teść kompletnie nie zareagował na wieść, że zostanie dziadkiem. Nie pogratulował, nie odezwał się nic, tak jakbym mówiła do powietrza. A byłam osobiście z mężem mu powiedzieć. Nie oczekiwałam fajerwerek ale minimum z minimum czyli - samo gratuluję, cieszę się dzieci, cokolwiek żeby ust mu wyszło. Nie podał ręki synowi, nie okazał żadnych emocji ani uśmiechu, i nie wstał nawet od laptopa, totalna olewka. Chciałam się tylko wyżalić, bo przykre to dla mnie było, nie jestem nastolatką która wpadła. Dziecko było planowane w małżeństwie, wiek stosowny na rodzicielstwo, mieszkamy oddzielnie od rodziców, obydwoje pracujemy i od nikogo kasy nie ciągniemy, więc nie wiem skąd takie olewające zachowanie teścia. Teściowa przynajmniej pogratulowała, ale też jakaś nie była uśmiechnięta. Niedługo mam rodzić a ona ani razu nie zapytała się mnie jak się czuję. Raz mąż sam z siebie wygadał się jej o moich silnych wymiotach, to ona rozpowiedziała to całej rodzinie. Wkurzyłam się, bo to nie powód do rozpowiadania, jak ktoś mnie się zapyta to sama powiem jak się czuję a nie że za moimi plecami teściowa rozpowiedziała jakby niewiadomo jaka to byla sensacja. Rozpowiadać to może jak urodzę, ale nie chwalić się moimi wymiotami. Mąż dostał opiernicz i więcej jej nic nie mówi, bo ona go się nie zapytała sama z siebie jak ja się czuję tylko on jej się sam wyżalił. Ja jej kompletnie nie obchodzę, zaprosiła nas jeden jedyny raz na obiad i nie zapytała czy mogę coś danego jeść czy nie mam diety zaleconej od lekarza, czy po czymś mnie nie mdli. Zrobiła to co chciała i zwymiotowałam jej jedzenie, bo akurat po kalafiorowej mnie zawsze mdliło.

Niunia nie jesteś ich córką, więc nie wymagaj zachwytów nad sobą. Mąż niech się twoim stanem zachwyca plus twoja rodzina.