łuszczyca samotność

Witajcie, mam 30 lat a od 15 lat moja pstrokata "przyjaciółka" nie chce się ze mną rozstać...stwarzam pozory, że wszystko jest w porządku, bo każdy tego ode mnie oczekuje- nikt nie chce ze mną poruszać tego tematu jakby obawiał się, że się zarazi... wewnątrz rozpadam się i płacze wieczorami...ta choroba mnie zniewala... Tracę nadzieje, że kiedykolwiek będę naprawdę szczęśliwa... Proszę napiszcie mi jak radzicie sobie z tą chorobą O.

ja mam luszczyce glowy. Musze chodzic lysy,bo przy dluzszych wlosach nie da sie z tym zyc. Nie ma na to lekarstwa przyzwyczailem sie.

Moja mama.sp. miala luszczyce niestety do konca zycia musiala sie z nia uzerac strasznie z tego powodu cuerpia. Wspolczuje ci autorko. To sa geny ktos w twojej rodzinie musial to cholerstwo miec.

Moja mama, tzn sama nie ma ale w jej rodzinie sporo osób miało...moje siostry też są zdrowe także tylko ja jestem taką szczęściarą...powinnam grać w totka ;)

też to mam i czasami odechciewa mi się przez to żyć