Powiedzieć prawdę czy się wycofać?

Witam serdecznie, Ze względu na swój nieśmiały charakter i niską samoocenę, nie potrafię podjąć właściwej decyzji i będę wdzięczna za każdą poradę. Sprawa dotyczy rzecz jasna mężczyzny. Moje życie uczuciowe jest bardzo ubogie. Spotkałam faceta, na którym zaczęło mi zależeć. Poznaliśmy się poprzez wspólne hobby,mamy podobne zainteresowania. Od pierwszego (miesiąc temu) czułam jego wzork na sobie, za każdym razem podczas rozmowy patrzy mi prosto w oczy lub na usta. Często wykonuje identyczne ruchy. Cały czas uśmiechamy się podczas rozmowy, a trwa ona przez całe spotkanie. Czuje się, jakbym znała go od dzieciństwa i był moim najlepszym kumplem. Pamięta o wydarzeniach, które mają miejsce i dopytuje się, jaki był ich finał. Ale na tym bliższa znajomość się kończy. Wymianę smsową (np. z prośbą o ppradę w sprawie hobby) zainicjowałam ja,on odpisuje,czasem zdawkowo. Nie padła propozycja spotkania poza wspólnymi zajęciami. Niestety za niedługo wyjeżdżam i możliwość na wspólne spotkanie będzie dopiero za 1,5m. Pytanie, jakie mam do Was: przełamać się i powiedzieć, jak sytuacja wygląda z mojej strony czy odpuścić bo więcej sobie ,,wkręcam" sygnałów z Jego strony, niż faktycznie jest. Ogólnie jest człowiekiem bardzo pogodnym, wesołym i uprzejmym, nie wiem czy nie nadinterpretuje Jego zachowania. Nie jestem już nastolatką,ale jak napisałam wyżej, przez swoją nieśmiałość,nie mam doświadczenia w sprawach flirtu. Z góry dziękuje za Wasze rady.

w lużnej rozmowie wspomnij że wyjezdzasz na miesiąc,na całkowitym luzie zażartuj że będziesz tęsknić ,to on ma się przełamac Ty otwierasz możliwości

popieram przedmówcę....czasami dobrze się czujemy z ludzmi, powtarzamy ich gesty, świetnie dogadujemy ale to wcale nie oznacza, ze chcemy z tym kims być, albo , ze na niego "lecimy", sama napisałaś jakby był najlepszym kumplem,moze Ty właśnie jesteś taką kumpelą dla niego, nie nakręcaj się

Za długie, skrócić o połowę