kim byliście w szkole?

w sensie popychadłami, liderami, kujonami, śmieszkami,?zaliczaliście sie do jakiejś z grup? :))

Ja byłam przeciętną szarą myszką.

Ja przez całą podstawówkę i praktycznie całe gimnazjum byłam tzw popychadłem. Wszyscy uważali mnie za kujonkę, bo nauka przychodziła mi z łatwością i miałam zawsze najwyższą średnią w szkole. Wiecie jak to ludzie w tym wieku, nikt mnie z tego powodu nie lubił. Zawsze "klasowe ślicznotki" wyśmiewały mnie np. na wuefie a chłopacy chcąc im zaimponować, śmiali się razem z nimi. Nie miałam łatwego życia, swoje frustracje wyładowywałam w domu. W trzeciej (ostatniej) klasie gimnazjum wiele się zmieniło. Sporo schudłam, zaczęłam brać leki na trądzik, ogólnie wyładniałam, zapuściłam włosy, zamieniłam okulary korekcyjne na soczewki. Zaczęłam też bardziej dbać o swój wygląd, jakiś lekki makijaż, dopasowane ubrania. Znalazłam sobie znajomych z innej szkoły, to z nimi pierwszy raz się napiłam czy zapaliłam. W tamtym okresie (ostatni rok) podbudowała się moja samoocena. Głównie przez to, że nowi znajomi byli rozrywkowymi ludźmi i przy nich poznawałam wiele nowych osób, w tym chłopaków, którzy mówili mi, że jestem ładna, zgrabna, po prostu podrywali mnie. Niestety przy swoich znajomych wpadłam w wir imprezowania, straciłam umiar. Chwilami było ze mną naprawdę źle, ale widzę to dopiero teraz- z perspektywy czasu. Używki, imprezy w środku tygodnie, awantury w domu... Dodam jednak, że nawet bez przerwy imprezując, nigdy nie zaniedbałam szkoły. Oceny w dalszym ciągu były na najwyższym poziomie, nawet gdy w tygodniu wracałam mocno pod wpływem, znajdowałam siły żeby nauczyć się na test/kartkówkę/odpowiedź. Gimnazjum skończyłam z najwyższą średnią w szkole (coś ok. 6.0). Potem przyszły wakacje- okres między gimnazjum a liceum. Wtedy to już w ogóle schudłam, miałam wklęsły brzuch i nogi jak tyczki, a jednak spory biust i tyłek nadal były na swoim miejscu :) Jeszcze bardziej zadbałam o siebie, moje włosy były jeszcze dłuższe, a twarz już bardziej kobieca niż dziewczęca. Imprezom nie było końca. Jednak w pewnym momencie stało się coś, co na pewien dłuższy czas przerwało moje rozrywkowe życie, jak i kontakt z tamtymi znajomymi. Stało się to pod koniec wakacji. Tak więc do liceum poszłam jako zupełnie inna osoba niż ta, którą byłam w pierwszych klasach gimnazjum. A jednak przez wydarzenia, które miały miejsce pod koniec wakacji, byłam już troszkę rozsądniejsza. Znałam się na ludziach, przede wszystkim. Idąc do liceum postanowiłam sobie: muszę pokazać swojej nowej klasie swoją siłę i pewność siebie. Musiałam się bardzo starać, bo mimo wszystko gdzieś tam głęboko jeszcze tkwiła we mnie ta zakompleksiona nastolatka. Jak odebrali mnie ludzie w liceum? Jako przebojową, pewną siebie, rozrywkową, ale też błyskotliwą i inteligentną ślicznotkę. Co tydzień starał się o mnie inny chłopak, a znajomych miałam (i mam nadal) na pęczki. Po jakimś czasie, gdy już się lepiej poznałyśmy, dziewczyny z klasy powiedziały mi, że gdy mnie poznały, poczuły się zagrożone, więc wolały się ze mną zaprzyjaźnić :) Tym więc byłam przez całe liceum- szkolną pięknością, z którą chłopacy chcieli chodzić, a dziewczyny wolały nie zadzierać ;)

Aa, i w liceum też co roku miałam najwyższą średnią ;) Ale na szczęście w szkole średniej ludzie potrafią odróżniać takie cechy jak inteligencja i dobra pamięć od kujoństwa.

u mnie nie było podziałów - każdy był sobą

gość 14.37- świetna historia z morałem :D raz na wozie raz pod wozem..

podstawówka-popychadlo było ze mnie mam traume do dziś :-( gimnazjum przeciętna dziewczyna a pod koniec gimnazjum pies na chłopaków :) tz podobalam się chłopakom:) Liceum przeciętnie bo wolałam znajomych spoza mojej szkoły :)

gość 14.37 pewnie masz zayebista satyfakcje jak spotykasz teraz swoich dawnych przesladowcow??

w gimnazjum byłam barbie a w liceum Angel :)

hmm nie da się tak zdefiniować jednym słowem. trzymałam raczej z tymi "liderami" jak nazywasz;) Chociaż i miałam pare koleżanek kujonek od których można przepisać pracę domową. :D i powiem że były to bardzo płytkie znajomości, fajnie się z nimi bawiło, ale ciężej było znalezć kogoś wartościowego do rozmowy.:)

ofiarą szkolną

Mam nieziemską satysfakcję, gdy spotykam swoich dawnych prześladowców :) To cudowne uczucie ;)

dobrym sluchaczem:))))

gość dziś podstawówka-popychadlo było ze mnie mam traume do dziś gimnazjum przeciętna dziewczyna a pod koniec gimnazjum pies na chłopaków tz podobalam się chłopakom Liceum przeciętnie bo wolałam znajomych spoza mojej szkoły to ja dodam ze do podstawówki chodziłam w mieście w klasie były dzieci ważnych osób był syn dyrektora jakiegoś, córką nauczycielki itd. a dreczyli mnie jak nie wiem co wyzywali popychali itd. do gimnazjum przeniosłam się na wieś tz małe gimnazjum na wsi i wiecie co ci ludzie byli całkiem inni mili przyjaźni super;) miałam kolegów koleżanki, o niebo lepiej wychowani niŻ ci miastowi dzieci bogaczy:-/

W podstawówce byłam bardzo żyta z klasą, można powiedzieć, ze wszyscy się lubiliśmy, nie było podziałów, bawiliśmy się razem, nie było żadnego wyróżniania, nie przypominam sobie, ot byłam po prostu jedną z grupy. W gimnazjum byłam trochę outsiderką bo nie zadawałam się z dziewczynami z klasy w ogóle, były wg. mnie strasznie głupie i fałszywe, oprócz mnie były jeszcze dwie takie laski, ale one miały swoje towarzystwo poza klasą a ja byłam w towarzystwie chłopaków. W liceum już były grupki, klasa dziewczyńska, w żadnym nie byłam z liderkami, ale nikt nie miał problemu żeby gadać z drugim, popychadeł też nie było absolutnie, nikt nikogo nie prześladował, ja miałam kilka koleżanek i byłam wśród tych "spokojniejszych"można powiedzieć i niepalących a to też był dosc istotny podział :P.