Na pomoc

Dzewczyny pomozcie, bo nie wiem jak z tego wyjsc. Jestem sama od dawna i nie potrafie zbudowac z nikim relacji. Chce bardzo mocno i to widac. Jak spotykam sie z kims i jest jeszcze jakas dziewczyna z nami to on jest zawsze zainteresowany nia. Wychodze na desperatke, ale im dluzej jestem sama tym bardziej wariuje. Doszlo juz do tego, ze nie potrafie nawiazac nowych znajomosci nawet z kobietami. W zasadzie nie mam znajomych, chodze do pracy, ale tam nie moge z nikim zlapac kontaktu. Mam poczucie ze umieram, dusze sie, mam napady paniki. Im dluzej ta sytuacja trwa tym jest ze mna gorzej. Czuje sie jak kompletna wariatka. Chodze do psychologa, ale nie widze efektow, mam wrazenie ze wydaje kase na marne. Uslyszlam zebym sie zastanowila nad pobytem na oddziale leczenia nerwic. To juz kompletnie mnie zalamalo, czuje ze nie ma z tego wyjscia, bo im jest ze mna gorzej tym trudniej sie przebic do ludzi. Moje reakcje sa nieadekwatne do sytuacji i nikt kogos takiego nie traktuje powaznie. Robi sie blede kolo. Mysle o samobojstwie, bo nie wyobrazam juz sobie, ze kiedykolwiek wroce do normy :( jak z tego wyjsc?

może spróbuj wykorzystać prawo przyciągania do tego żeby z kimś sie zaprzyjaznic? i zmień psychologa,skoro z obecnym coś nie tak

Potrafisz zbudować relację ze zwierzakiem? Psem, kotem? Próbowałaś? One nie osądzają ale działają adekwetnie do ich traktowania. To jak teraz się czujesz nie wydarzyło się parę dni temu a pewnie lata temu, więc dlaczego wymagasz od psychologa żeby cię uzdrowił na raz dwa? Spróbuj wolontariatu w schronisku. TAM powinnaś się odnaleźć i będzie ci lepiej, a potem samoistnie ruszysz do przodu.