Mam niesamowitą depresję.

Mam 22 lata. Moi rodzice bez przerwy się kłócą, jest wojna od wielu lat codziennie, bluzgi i przekleństwa, krzyki. Mój ojciec narobił długów, nie pracuje od wielu lat, codziennie pije. Nic nie robi. Ja wybrałem studia prawniczej. Jestem na 4 roku i mam dość. Nienawidzę tego kierunku, gwarantowane bezrobocie, żałuję niesamowicie. Nie wiem co dalej, kasa w Biedronie czy mycie garów na zachodzie. Przez całe życie żyję w nędzy. Ojciec nic nigdy mi nie dał, życzeń na urodziny ani żadnego wspólnego wyjścia. Kradł mi pieniądze które dostawałem od babci do szkoły albo żebym sobie coś kupił. Traktował mnie jak obce dziecko. Matka jest w opłakanym stanie, jest znerwicowana przez niego. Całkowita patologia. Chciałbym uciec z domu ale gdzie? Co ja miałbym robić dalej?! W takie wieczory jak ten mam dość życia, chciałbym zasnąć i więcej się nie obudzić.

mozesz zamieszkac w akademiku, pracowac wieczorami, w weekendy

a dzialalnosc poiltyczna i kariera?

22 lata i przejmujesz się rodzicam? hej, obudź się księżnczko, to nie sen, to Twoje po/pi/er/dolone życie masz 22 lata do jasnej cholery, weź się w garść i zajmij się sobą, bo się tak nakręcisz, że dostaniesz czegoś na głowę czas żyć swoim życiem a nie innych rodzce to rodzice- ich związek ich sprawa, zajmij się sobą i swoim samopoczuciem

Chłopie uciekaj z tego domu jak najszybciej ale nie od matki

Za co pije ten tatuś? moze zgłośc pijaczynę na przymusowe leczenie,może należy założyć niebieską kartę.Studiujesz prawo i nie wiesz jak sobie poradzić z tą sytuacją?

Łatwo wam mówić. Ja siedzę w domu, ucze się do egzaminu a ojcec wchodzi mi do pokoju i krzyczy "dawaj k***a pieniadze!" Potem słyszę płacz matki jak ona wrzeszczy na niego. U nas w domu była już wiele razy policja bo było rzucanie kamieniami , dezelowanie domu przez ojca. Chodzimy w starych ubraniach, nic k***a nie mamy... Co co ja zarobiłem nie starczyłoby na utrzymanie się samemu.

Policja była ale matka nie zgłosiła skargi na niego i dała mu "jeszcze jedną szansę". On wyprzedał cały majątek który dostał od swoich rodziców. To były setki tysiecy złotych

idź do mopsu, sropsu czy czego tam i powiedz, że potrzebujesz pomocy tylko ten jeden krok zrób to dla siebie i mamy

Nie ma czegoś takiego, jak depresja. Jest brak witamin. http://www.akademiawitalnosci.pl/depresja-nie-to-tylko-brak-witamin/ Ludzie, edukujcie się.