Skocz do zawartości
Szukaj w
  • Więcej opcji...
Znajdź wyniki, które zawierają...
Szukaj wyników w...

Zarchiwizowany

Ten temat jest archiwizowany i nie można dodawać nowych odpowiedzi.

Gość vov

Więźniowie własnego dzieciństwa.

Polecane posty

Gość vov

„Wypaczenie u dziecka poczucia „prawdziwego ja” wywołuję odrzucenie przez matkę miłości dziecka i wzbudzenie tym samym poczucie nieustającego głodu miłości oraz nieukojonej tęsknoty za szczęśliwym dzieciństwem. Dzieciństwo staje się wówczas fantomem, który przez całe życie dla zawiedzionej w miłości macierzyńskiej człowieka stanowi rodzaj psychologicznego więzienia. Zdaniem A. Miller istnieją dwa przeciwstawne stany emocjonalne znamionujące osobników „skazanych na uwięzienie we własnym dzieciństwie”: poczucie wspaniałości i depresja. Są to zarazem dwa krańce odczuć emocjonalnych, pomiędzy którymi miota się „fałszywe ja”. Istnieje szereg wskaźników takiego naznaczonego narcyzmem miotania się pomiędzy sprzecznymi uczuciami. Przede wszystkim widoczna staje się sztucznie zawyżona samoocena, która ma kompensować własną niepewność. W sferze erotycznej wystąpi wtedy narcyzm falliczny, polegający na udowodnieniu światu ( a przede wszystkim sobie) nadzwyczajnej sprawności i atrakcyjności. Podobnie jest we wszystkich dziedzinach życia. Takie wiecznie cudowne dziecko lub „dziecko nieukojone” „Cierpiący na zaburzenia narcystyczne ludzie zazdroszczą wszystkim wszystkiego”

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość gość
czy ty kobieto nie potrafisz pisać niczego od siebie, tylko cytować i nie podawać źródła tych cytatów? paranoja! :D

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość gość
podaj zrodlo tego artykulu chetnie poczytam wiecej :)

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość gość
Ten wpis jest 100% mnie. Na prawdę. Nawet nie wiecie jak dzieciństwo silnie wpływa na przyszłość. Jak jest się uwięzionym, jak innym się zazdrości. Trauma na zawsze. Więzienie. Też poproszę link do tego artykułu.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość gość
dziś ja tez poprosze info gdzie dalej o tym mozna poczytac

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość vov
To tylko fragmenty książki, nie artykuł...można coś na ten temat znaleźć Pospiszyl K. (1995). Narcyzm. Drogi i bezdroża miłości własnej. Warszawa: WSiP. pozdrawiam 10.49:)

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość gość
Mnie tez to niestety dotyczy i pewnie dlatego zakochuje się w duzo starszych kobietach

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość vov
Uwolnić się z pułapki jaką jest więzienie własnego dzieciństwa jest wyrobienie dystansu do siebie i zdrowej samooceny, która pomaga patrzeć na swoje problemy z dystansu.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach
Gość vov
Obłęd bycia zauważonym, czyli dalej o narcyzach Wszystko co robi, czy myśli taka osoba jest na tyle ważne, że „ktoś” o wnikliwej przenikliwości się tym interesuje. Ego idealne, które pozostało z rodzicielskich upomnień i kar.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

×