Problem w przedszkolu

Witam, mam problem z synem, a mianowicie jest placz i krzyk kiedy musi sie ubrac, ma 4 lata a bardzo czesto go ubierałem ale teraz poszedl do przedszkola i nie potarfi samodzielnie sie ubrać. Dodatkowo dodam iz dzieci musza na niego czekac, a on nie przejawia checi do samodzielnego ubierania sie, musi go ubierac w przedszkolu Pani, proszę o rade. Pozdrawiam.

Wstańcie wcześniej, tak aby mały nie odczuwał zbytniego pośpiechu i zapatyj go aby sam wybrał sobie ubranko na dzień kiedy idzie do przedszkola. Pomiędzy, wynagradzaj jego prawidłowe wybory i tłumacz dlaczego inne nie są dobre na daną pogodę. Np krótkie spodenki są za zimne w czasie Jesieni, a sweterek jest w sam raz i pochwal jego wybór. Małymi kroczkami osiągniesz sukces. Tylko nic na szybko i nic na siłę.

Zaopatrz sie w minutnik,lub stoper np w tel. Urzadz zabawe,weź ubranka syna i troche swoich ,wazne,zeby dziecka nie byly ciezkie do założenia niech to nie beda ciasnawe jeansy lecz dresowe spodenki,skarpetki ,podkoszulka itd. Oboje zaczynacie w samych majtkach,nastawiasz czas 5 min. i start :) tylko pamietaj,ze bedzie Ciebie obserwować wiec sie nie spierz ,mów np - zobacz w taki sposób chwytam skarpetke i nakladam na stopę itp itd. Pamietaj zeby pochwalić co motywuje i staraj sie nie wyreczac. No i pamietaj o nagrodzie ,ale niech to nie bedzie nic materialnego ,to moze byc np wycieczka ,zabawa którą bardzo lubi ,a zazwyczaj nie masz czasu,albo spacer po kaszatany :)

Niechęć samodzielnego ubierania się jest najczęstszym problemem z jakim borykają się rodzice. Zadają sobie pytanie, co zrobić, kiedy ich dziecko po raz kolejny nie chce się samodzielnie ubrać, a wszystko wymusza płaczem i krzykiem. Rodzice często popełniają duży błąd wyręczając dziecko. Częsty pośpiech rodziców oraz niechęć wysłuchiwania płaczów dziecka doprowadza do tego, że nie dają oni dziecku czasu na ubranie się i sami go w tym wyręczają. Od najmłodszych lat należy uczyć dziecko samodzielności. Pana syn jest już sporym chłopcem, a dzieci w tym wieku bez problemu powinny się same ubierać. Nie można krytykować dziecka, ze założyło krzywo czapkę czy niedokładnie zawiązało szalik. Ważne jest, aby dziecko było chwalone za najmniejsze osiągnięcia. Działa to na nie mobilizująco. Nie może się Pan poddawać i ulegać, mimo złości i lamentu dziecka. Takie zachowania należy ignorować. Każda sytuacja jest dobra, aby dziecko zachęcać do samodzielnego ubierania się, niezależnie czy idziecie do sklepu, do rodziny czy do przedszkola. Dzieci uwielbiają zawody. Ciekawym rozwiązaniem jest zakup budzika lub klepsydry i wyznaczenie dziecku czasu w jakim ma się ubrać. Na początku dajemy dziecku 10 min na ubranie, a w miarę upływu czasu coraz mniej. Za każde większe osiągniecie może Pan nagradzać dziecko np. zabranie na lody lub na ulubiony deser. Musi Pan pamiętać żeby stopniować trudności. Nie można wymagać od dziecka, że od razu zawiąże buty, czy pozapina równo wszystkie guziki w sweterku. Dziecku potrzebny jest czas, małymi kroczkami osiągnie Pan zamierzony cel. Jeżeli chce Pan dowiedzieć się czegoś więcej o ignorowaniu negatywnych zachowań dziecka, o stosowaniu wzmocnień pozytywnych oraz nagród odsyłam do książki Dietera Krowatscheka ,,Jak poradzić sobie z agresją u dzieci” str. 45-49.

Wszystko pomału bez nerwów. Tłumacz spokojnie nawet jeśli będzie trzeba 1000 razy, minutnik dobry pomysł, a i wybierz wcześniej np. 2 komplety ubrań tak żeby dziecko nie widziało a później pozwól samemu wybrać, żeby dziecko miało poczucie że samodzielnie może podejmować decyzje i pójść do przedszkola w czym chce:) powodzenia:)