synek boi się dziadka

moje dziecko boi się swojego dziadka, jak tylko dziadek do niego mówi mały opuszcza główkę i zamyka oczy, nie reaguje na wołanie i udaje że dziadka nie widzi, a jak wyciągnie ręce żeby małego wziąć to syn wpada wręcz w histerię, płacze i nie chcę się uspokoić. do dziadków chodzimy raz, dwa razy w tygodniu więc syn zna i kojarzy ich. z babcia nie ma takich problemów. dziadek od lat pije i to w nie małych ilościach. myślicie że to może być powodem? czy dziecko czuje że on jest pod wpływem alkoholu i dlatego tak reaguje?

Może dziadek jest pedofilem?

ogranicz kontakty syna z dziadkiem do minimum przykre ale dobro dziecka jest nadrzedne

Ja również uważam,że dziadek musi mu robić jakąś krzywdę.Może go dotyka w miejscach,gdzie Twojemu synkowi się nie podoba. Najbardziej zastanawiająca jest histeria młodego,kiedy dziadek wyciąga do niego ręce - to nie jest normalne.

to na pewno nie chodzi o to dziewczyny, ani razu synek nie został z dzieckiem sam nawet na kilka minut, nie miał możliwości żeby go gdziekolwiek dotykać

A Tobie byłoby przyjemnie gdyby ktoś zionął Ci w nos alkoholem? Nie zmuszaj dziecka. Dzieci i zwierzęta źle reagują na osoby pod wpływem alkoholu, ponieważ są wra żliwsze od nas zatwardziałych dorosóych, ludzi (a przecież i nam nierzadko nie jest przyjemnie przebywać z taką osobą).

tak sobie ! myślę czy małe dzieci nie mają czasem jakiegoś szóstego zmysłu ze wyczuwają tych pijanych. może ten specyficzny sposób poruszania się i niepewne niekontrolowane ruchy dziecko tak denerwują

ale chrzanicie. Małe dzieci wręcz lgną do osób pod wpływem alkoholu oczywiście pod warunkiem że dany osobnik nie śmierdzi rzygowinami. Ale do osób takich lekko rumianych od alko to aż się kleją.

Wiesz, moja córka od urodzenia nie tolerowala mojej szwagierki. Teraz ma 3,5 roku i nadal się jej boi. Ona nie zrobiła dziecku nic złego, widujemy się raz na kilka miesięcy z okazji urodzin i tego typu imprez. Wydaje mi się, że powodem jest to, że dzieci czują stosunek mamy do innej osoby. Między nami jest straszny dystans, sama się jej jakoś boje... Po drugie szwagierka jest taka rzeczowa, głośna, ma taki wymagajaco rozkazujacy sposób bycia. Kilka lat temu moja przyjaciółka była zszokowana że jej syn kilkumiesieczny bez problemu szedł do mnie na kolana, nie bał się, uśmiechał. Mieszkali z teściową której koleżanka nie trawila i dziecko się jej było. Choć z tego co widziałam, babcia była bardzo w porządku, poza tym codziennie ja widział. Myślę, że dzieci jakoś wyczuwaja nastawienie rodzica i potencjalne zagrożenie.

Dzieci już tak mają że czasami irracjonalnie obawiają się pewnych osób z czego po latach się śmieją bo życie potwierdziło że nigdy nie mieli ku temu powodów. Czasami zarost zwłaszcza obfity może straszyć dzieci ;)

dzieci nie lubią alkusów, ich czerwonej wykrzywionej twarzy.