Załamana życiem

Witajcie, nie wiem gdzie szukać pomocy, mąż mnie zostawił, bo się dusił w związku po 23 latach, z synem problemy, mam taką załamkę, że już nie daję rady, myśl o śmierci jest znowu tak blisko, wiem, że to tchórzostwo, ale jest mi tak ciężko, że czasem wydaje mi się, że to właśnie byłoby wyjście, tam przynajmniej człowiek nie cierpi,nie płacze, nie ma problemu ze snem, jestem osobą wierzącą i to mnie powstrzymuje przed tym desperackim krokiem, ten czas tak wolno leci, już poprostu nie mam siły :(

Mysle, ze prawie kazdy czlowiek ma czasem takie chwile totalnego zwatpienia a minie troche czasu i sam nie moze uwierzyc, ze mial takie mysli. Nie masz zadnej rodziny, przyjaciol, znajomych, ktorzy by cie choc mentalnie troche podbudowali?

a co jesli po smierci jest zycie i tez bedziesz cierpiec ze sie zabilas i bedziesz zalowac?

Nie rozumiem .... jaki masz problem? Masz gdzie mieszkać? masz za co życ? Masz zdrowe dziecko ? Jaki problem z synem ? jesli poważny to faktycznie jest to problem, ale może to jakiś błachy problem. Na pewno nie jest to powód do odebrania sobie zycia !!!! Kazdy ma jakieś problemy - ja też i to nie małe - długi byłego męża na mojej głowie, 2 niepracujących i nie uczących sie dzieci , których utrzymuję i niezdecydowany facet, za którym szaleje i boje się że nic z tego nie wyjdzie.

no i ...??