kobieta bluszcz to ja co robic

powoli zaczynam zdawać sobie sprawę, że jestem kobietą bluszczem, a mój mąż powoli przestaje ze mną wytrzymywać. kontroluję wszystko co możliwe, chociaż nigdy nie dał mi żadnego cienia wątpliwości, że mogłby mnie zdradzić, oszukać itp. kontroluje to gdzie wychodzimy, o której wracamy, czy to co jemy nie jest za bardzo kaloryczne, jak spędzimy czas wolny, czy on nie robi tego czego ja nie chce, czy spędzamy ze sobą odpowiednio dużo czasu. jak tylko wychodzi gdzieś beze mnie jestem WŚCIEKŁA,co chwilę dzwonię lub smsuje o której wróci, że go kocham, tęsknie itp. a ostatnio robi to coraz częściej, w zasadzie co tydzień lub dwa. większość znajomych ma już swoje rodziny, a single imprezują i szukają szczęścia, co rozumiem. w zasadzie nie mamy się nawet z kim spotkać. sylwestra spędziliśmy we dwójkę, bo tak zawsze było mi najlepiej. wolałam być razem, przytulać się, celebrować miłość, oglądać tv, kochac się. po jakimś czasie, pomimo wielkiego uczucia, on zaczął szukać rozrywek, ma swoje hobby, którego ja absolutnie nie akceptuje - gry komputerowe. wg mnie spędza na nich zbyt dużo czasu. role się odrwóciły - kiedyś on badziej mnie ograniczał, ja chciałam być wolna, spotykać się z koleżankami, trenować sport, a on mówił, abym to ograniczyła bo woli w tym czasie spotykać się ze mną, tak też sie stało, może nie od razu, ale potem spędzaliśmy każdą wolną chwilę razem. teraz on widzę że ma już tego dosyć, odsuwa się, chocaż uczucie jest, ale mniej mnie potrzebuje, woli zamknąc się w drugim pokoju, posiedzieć sam... a ja oczywiście panika, czy już mnie nie kocha, lamenty. taka jestem, nie ukrywam tego. dużo rozmawiamy, ale widzę, że ani on ani ja nie chcemy się zmienić. czy ze mną naprawde jest tak źle :(((????