Jestem w szoku

Wyjechałam z Polski w 2005, w tym roku po raz pierwszy od czasu wyjazdu odwiedziłam swoją ojczyznę i zatkało mnie... Mieszkałam w Polsce u babci na peryferiach dużego, ale powiatowego miasta, dookoła były same ugory, chaszcze, ciemno, strach było po zmroku na ulice wyjść. Teraz w tym miejscu jest okazała dzielnica willowa. Domy jednorodzinne? - bardziej okazałe wille to są. Przed każdą willą co najmniej 2 samochody dobrej marki, piękne, wygodne chodniki. Spotkałam się z kilkoma koleżankami, wszystkie po studiach, zadbane, markowe ubrania, na zakupach nie liczą każdej złotówki, wczasy za granicą. Ja też biedna nie jestem, wyjechałam z Polski 2 lata po śmierci babci, byłam jej jedyną spadkobierczynią. Spadek [niewielki, bo i babcia była bogata, waląca się chałupa i 800 m2 działki] pomógł mi w pierwszym etapie życia,[kurs językowy, studia, wynajem mieszkania], czułam się pewniejsza, nie stresowałam się brakiem funduszy. Ukończyłam studia, znalazłam dobrą i nieźle płatną pracę, wyszłam za mąż, dwójka dzieci i też nie mam więcej niż niż moje polskie koleżanki. Dom[160m2] z dużym ogrodem, 2 średniej klasy bryki, wczasy zagraniczne, trochę oszczędności, ale bez rewelacji, w marketach też nie przypatruję się zbyt mocno wydawanym euro. Zadbana też jestem i pracuję 20 godzin tygodniowo. Praktycznie pod wzg. finansowym niczym się nie różnię od polskich koleżanek.

inteligencja też pewnie na podobnym poziomie?

jezeli twoje rpzyjaciolki zyja na takim samym poziomie,t o wiedz, ze one+ich mezowie zarabiaja (oczywiscie w zlotowkach) srednio 4x tyle co ty.